Episode Transcript
[00:00:08] Speaker A: Σε αυτή την εκπομπή είναι μαζί μας ο Γιώργος για να θυμηθεί πώς είναι να δίνεις πανελλαδικές εξετάσεις και πώς είναι να μας μεταφέρεις τις εμπειρίες ενός φοιτητή πλέον.
Γιώργο, καλώς ήρθες.
[00:00:29] Speaker B: Καλώς σας βρήκα. Γεια σας.
[00:00:31] Speaker A: Χαίρομαι πολύ που είσαι εδώ. Το λέω κάθε φορά πραγματικά. Χαίρομαι που είστε εδώ. Τι έχεις να μας πεις για εσένα.
[00:00:39] Speaker B: Αρχικά ονομάζομαι Γιώργος Μεραίος, να το πω.
[00:00:43] Speaker A: Πες το μας το επώνυμο καλά να το ακούσουμε.
[00:00:44] Speaker B: Μεραίος.
[00:00:45] Speaker A: Ωραία.
Είπα να το πεις γιατί θεωρώ ότι είναι πολύ εύηχο και ενδιαφέρον επώνυμο.
Για πες μας τι άλλο.
[00:00:55] Speaker B: Παίζω μουσική, σπουδάζω, είμαι στο ΠΑΔΑ, στο Τμήμα Ναυπηγών Μηχανικών. Προσπαθώ τουλάχιστον να είμαι. Παράλληλα δουλεύω.
[00:01:08] Speaker A: Ωραία, θα τα πούμε όλα λίγο λίγο. Λοιπόν, ίδιο μας συναντηθήκαμε όταν πριν δύο χρόνια ήσουν μαθητής στην ΓΑΜΑ Λυκείου και προετοιμαζόσουν για τις πανελλαδικές εξετάσεις.
Θέλω να ανατρέξεις λίγο στο χρόνο και να μου πεις Τι θυμάσαι από εκείνη την εποχή, γιατί είναι η περίοδος που σε λίγο καιρό τα παιδιά θα περάσουν από αυτές τις εμπληγάδες των πανελλαδικών εξετάσεων. Είναι πολλά παιδιά που μας ακούν και έχουν άγχος. Αυτή η εκπομπή στοχεύει λίγο και στο να πάρουμε τη γομολάστικα, να σβήσουμε τις κακές σκέψεις, να δείξουμε ότι όλα θα έχουν ένα έσιο τέλος για όλους.
Ούτως ή άλλως αυτή η διαδικασία δεν καθορίζει όλη τη ζωή. Για πες μας λοιπόν, για θυμίσου, πώς ήταν εκείνος ο χρόνος της προετοιμασίας.
[00:02:07] Speaker B: Είμαι αυτό που μπορεί κάποιος να πει procrastinator στα αγγλικά, δηλαδή τα αφήνω όλα λίγο για τελευταία στιγμή.
Αλλά πάλι καλά για μένα δεν μου έρχεται σαν άγχος. Δηλαδή, οκ, βλέπω ότι κάτι έχει τελευταία στιγμή, ώρα να κάτσω κάτω να στρωθώ, πάμε.
[00:02:23] Speaker A: Αυτό είναι...
περνάει ωραίο μήνυμα, όχι το ότι δεν κάθεσαι να αστρωθείς, αλλά το ότι οι μαθητές και οι μαθήτριες μπορούν να έχουν τον έλεγχο του εαυτού τους και αυτής της διαδικασίας και δεν εγκαταλείπουμε στον κατώ κατώ της γραφής τον εαυτό μας, συναγωνιζόμαστε όχι τους άλλους.
[00:02:43] Speaker B: Φυσικά, ναι, δηλαδή μπορεί κάποιος να διαβάσει πολυτακτικά ένα τετράγωνο μες στην μέρα, μπορεί να κάνει τη βλάκια που έκανε αγώνα, ξενυχτιέται, δηλαδή Εγώ θυμάμαι ότι κυρίως διάβαζα από τις 12 η ώρα μέχρι και τις 5.30 το πρωί με ενεργειακά ποτά. Εν τέλει δεν μου βγήκε σε πολύ καλά, αλλά εντάξει αφού βγήκε η ύλη και έγραψα καλά, χαρούμενος είμαι. Ωραία.
[00:03:05] Speaker A: Άρα είχες χρόνο να τα διορθώσεις τα λάθη. Κι εσύ ήσουν ανορθόδοξος, δηλαδή δεν διάβαζες με τον ορθόδοξο τρόπο. Πιεζόσουν.
[00:03:14] Speaker B: Από μόνος μου όχι τόσο πολύ. Πιο πολλοί από γονείς είχα πίεση.
Μου λέγανε έλα πρέπει να γράψεις δώσε αυτό είναι που έχει σημασία και μετά θα είσαι ήσυχος όλη σου τη ζωή.
Δεν τέλεια δώσα πανελαδικές. Δεν υπήρχε κάποια
[00:03:28] Speaker A: πίεση.
Πιεζώσουν εσωτερικά,
[00:03:30] Speaker B: ψυχολογικά πιεζώσουν.
Από τους γονείς μου. Από μόνος μου όχι. Δηλαδή ήμουνα ήρεμος μέχρι που συναναστριφόμουν με τους γονείς μου κάποια στιγμή, τσακωνόμασταν, διάβαζα εκεί πέρα. Ήταν υπουπείσμωνα και νευριάζα πιο πολύ, αλλά γενικά ήμουνα πολύ ήρεμος.
[00:03:45] Speaker A: Τώρα που έχεις περάσει από εκείνο το... από αυτή τη διαδικασία, τους σημερίζεσαι καθόλου την ανησυχία των γονέων σου. Σίγουρα,
[00:03:55] Speaker B: εντάξει. Καλά, ο καθένας έχει μεγαλώσει με το δικό του τρόπο και αυτοί στη γενιά τους ήταν πολύ διαφορετικά τα Έχουν δουλέψει και δύο, έχουν δει πως είναι η αγορά εργασίας και όλα αυτά, πως είναι δύσκολα, άρα θέλανε απλά το καλύτερο για μένα. Εντάξει, ίσως να μην το έκαναν με το καλύτερο τρόπο, αλλά προσπαθήσανε και προσπάθησα και εγώ εν
[00:04:14] Speaker A: τέλει και πέτυχε.
Ποιος τώρα, δεν θέλω να ξεφύγουμε από το θέμα, αλλά επειδή μαζί με τα παιδιά και οι γονείς είναι σαν να δίνουν κάπως εξετάσεις, Ποιο θεωρείς δηλαδή, επειδή μας ακούν και μεγάλοι άνθρωποι και γονείς, ποιο θεωρείς έναν καλό τρόπο να προσεγγίσει ένας γονέας το παιδί του σε αυτή τη διαδικασία τη δύσκολη.
[00:04:39] Speaker B: Είμαι πάρα πολύ της λογικής ότι όταν το παιδί θέλει να διαβάσει, θα διαβάσει. Δεν μπορεί να τον ξεκινήσει κάποιος άλλος. Δηλαδή, όταν εγώ ένιωσα ότι ήτανε ώρα μου, έκατσα και διάβασα. Δεν ήταν επιδημές προς κάποιους να διαβάσω. Ακόμα κι αν αυτό ήταν τελευταία
[00:04:53] Speaker A: στιγμή.
να μην προτρέπουν.
Είναι πολύ λογικό
[00:04:57] Speaker B: να έχουν άγχος. Βλέπουν έναν άνθρωπο για τον οποίο νοιάζεται να κοντεύει σε κάποιες πολύ σημαντικές εξετάσεις, τον βλέπουν να κάθεται, άρα εντάξει, θέλουν να βοηθήσουν. Οκ, το καταλαβαίνουν.
Ναι,
[00:05:09] Speaker A: εκεί ίσως σκέφτονται και είναι αλήθεια ότι οι νέοι άνθρωποι είναι ανώριμοι, ίσως πιο παρορμητικοί, δεν σκέφτονται τόσο πολύ. Δεν ξέρω, κάνετε μεγάλα σχέδια, έκανες, δεν μπορούσα να μιλήσεις εκ μέρους όλων, αλλά εκείνη την περίοδο που δεν συμμορφωνόσουν, ταυτόχρονα έκανες
[00:05:27] Speaker B: μεγάλα σχέδια.
Ήξερα ότι ήθελα να ασχοληθώ με τα χόμπι μου, να παίζω μουσική, αλλά ήξερα ότι αυτό δεν θα μπορεί σίγουρα να μου φέρει λεφτά, άρα ήθελα ταυτόχρονα κάπως να βρω τρόπο να έχω και λεφτά στη ζωή μου.
Άρα δεν με νοιάζει ακριβώς πώς θα γράψω και πού θα μπω στις πανελλαδικές, αρκεί να μπορούσα μετά
[00:05:43] Speaker A: να βρω δουλειά. Αυτό. Α, δηλαδή ήταν μόνο οικονομικό το κίνητρο.
[00:05:52] Speaker B: Έτσι όπως κατέληξε η απόφαση που πήρα, δηλαδή ναι, αλλά γενικά εγώ ήθελα να σπουδάσω, να μπω στο μαθηματικό ήθελα, ήταν μεγάλο μου όνειρο να γίνω μαθηματικός, αλλά όταν συνειδητοποίησα ότι ούτε από
[00:06:05] Speaker A: εκεί θα έβγαζα... Περίμενε, κάτσε κάτσε, τώρα ανοίγουμε πολλές πληγές και πράγματα που δεν τα γνώριζα. Δεν γνώριζα ότι θέλεις να σπουδάσεις μαθηματικός.
Γιατί το εγκατέλειψες το όνειρο?
Ποιος σε έπεισε ότι... Οι
[00:06:24] Speaker B: γονείς μου. Εντάξει. Δεν τους κατηγορούσα. Είναι μια πάρα πολύ καλή σχολεία αυτή που έχω μπει. Θα με βοηθήσει αύριο μεθαύριο αν την βγάλω. Ελπίζω να τη βγάλω. Θα προσπαθήσω να τη βγάλω. Αλλά εντάξει, συνειδητοποίησα κι εγώ ότι δεν θα με βγάλει πουθενά.
Το μαθηματικό
[00:06:43] Speaker A: εννοώ. Εντάξει. Πες μας, ας το πάρουμε αντίστροφο. Εμένα προσωπικά έτσι.
Γιατί αγαπούσες αυτό το τμήμα των μαθηματικών.
[00:06:53] Speaker B: Έτυχε και απλά μπορεί κανείς να πει ότι ήμουν αρκετά καλός.
Μου έβγαινε πάρα πολύ εύκολα. Καθόμουν στον ελεύθερό μου χρόνο και διαβάζα, θυμάμαι από μικρό, στα βιβλία της επόμενης τάξης και της επόμενης τάξης και καθόμουν και έλεγνα ασκήσεις. Τι ωραίο! Ο καθηγητής μου μου έδινε θέματα πανεπιστημίου, ζώρικα, επειδή ήξερα ότι μου άρεσε να σπάω το κεφάλι μου, να τα λύσω.
Και παρόλα αυτά, βασικά παράλληλα μου άρεσε να τα εξηγώ και σε φίλους μου που δεν ήταν τόσο... Θα γελώσουν και
[00:07:26] Speaker A: καλός δάσκαλος, δηλαδή, μαθηματικός. Αυτό ήθελα. Μου
[00:07:28] Speaker B: άρεσε πάρα πολύ να διδάσκω. Αυτό.
Πω
[00:07:31] Speaker A: πω τι μαθαίνω σήμερα.
Ωραία, το θυσίασες το όνειρο. Η ερώτηση είναι αν το κίνητρο ήταν να εισαχθείς στο τμήμα των μαθηματικών.
Πιστεύεις ότι θα προσπαθούσες περισσότερο?
[00:07:49] Speaker B: Σίγουρα, επειδή βλέπω τώρα στα μαθήματα που έχω στους ναυπηγούς ότι είναι, ξέρω εγώ, από τα 7 μαθήματα τα 2 είναι μαθηματικά και στα μαθηματικά γράφω 9 και 10 και στα υπόλοιπα περνάω με 5 αν περάσω. Δηλαδή, είναι πράγματα που με ενδιαφέρουν πάρα πολύ και κάθομαι με χαμόγελο και τα διαβάζω αυτό. Δηλαδή, είναι όμορφα. Ναι, περνάω όμορφα ακόμα και όταν διαβάζω τέτοιο.
Γιώργο, δεν
[00:08:16] Speaker A: σου κρύβω, μου προκάλλει λύπη αυτή η αποκάλυψη.
Εντάξει, δεν είναι
[00:08:20] Speaker B: άσχημη σχολή η ναυπή, και εκεί έχει ενδιαφέρον, απλά διαφορετικό.
[00:08:24] Speaker A: Ναι. Διαφορετικό.
Εντάξει, αλλά η καρδιά σου ήθελε κάτι άλλο.
Επειδή μίλησες πριν για χρήματα, εγώ δεν θέλω να ταιριάζουμε όλα όσα αγαπάμε με τα χρήματα, αλλά θέλω να πω ότι αξίζεις πολλά, εκτός από το ήθος και το χαρακτήρα σου και την πολύ ενδιαφέρουσα και πολύ σχηδή προσωπικότητα που έχεις, γιατί είσαι πολύπλευρός, θα διαπιστώσουν και οι ακροάτριες και οι ακροατές ότι είσαι και ένα ανερχόμενο μουσικό ταλέντο και ελπίζω να πάρεις το χειροκρότημα σε κάτι που το αγαπάς. Τα μαθηματικά και η μουσική έχουν σχέση.
Γιατί, συγγνώμη, έχω διαπιστώσει πολλές φορές παιδιά που αγαπούν τα μαθηματικά και τελικά αποκαλύπτεται κάποια στιγμή στο μάθημα ότι αγαπούν και
[00:09:21] Speaker B: τη μουσική.
και τα δύο πιστεύω ότι πρέπει να είσαι πολύ δημιουργικός για να μπορείς να τα καταφέρεις. Θέλει να έχεις δημιουργική σκέψη για να λύσεις ένα δύσκολο πρόβλημα μαθηματικών και με την ίδια σκέψη να σκεφτείς μια μελωδία, πώς ταιριάζει να πιστεί, πώς να το εκφράσεις.
Επειδή αυτό δεν είναι για τα μαθηματικά. Έχεις μια σκέψη, κάτι που προσπαθείς να δώσεις, άρα βρίσκεις τον τρόπο που έχεις στο μυαλό σου για να το εξηγήσεις. Αυτό.
[00:09:52] Speaker A: Άρα ακολουθείς έναν μαθηματικό τρόπο σκέψης για να γράψεις ένα τραγούδι, είναι σωστό αυτό
[00:09:59] Speaker B: ή το είπα λάθος. Για μένα ναι.
Έχεις κάτι που θες να εκφράσεις και βρίσκεις ένα δημιουργικό τρόπο μέσα στο μυαλό σου για να το πεις ξεκάθαρα, να το καταλάβει και ο άλλος
[00:10:09] Speaker A: κόσμος.
Για να γυρίσουμε λίγο πίσω τότε.
Όταν...
ή βρισκόσουν σε αυτή τη διαδικασία προετοιμασίας για τις πανελλαδικές εξετάσεις.
Έγραφες τραγούδια. Ου, ασταμάτητα.
Γιατί?
[00:10:27] Speaker B: Απλά είναι κάτι που μου άρεσε. Δηλαδή, είχα το όνειρο, όνειρος εισαγωγικά να γίνω μαθηματικός, αλλά το όνειρό μου, δηλαδή αυτό που βλέπουμε μακριά στην απόσταση που θέλουμε να συμβεί, ήταν να γίνω μουσικός. Αυτό.
Κι άλλο όνειρο
[00:10:43] Speaker A: που να βάγησε.
Γιατί
[00:10:45] Speaker B: να βάγησε, να γίνω μουσικός.
[00:10:47] Speaker A: Για πες μας λοιπόν, το θυσίασες ή το παλεύεις ακόμα.
Το πάλευα και
[00:10:52] Speaker B: παράλληλα με τις πανελλαδικές, δηλαδή όσο διάβαζα είχα πάντα μια κιθάρα στα πόδια μου, ακόμα κι αν δεν έπαιζα, μπορεί απλά να την είχα αγκαλιά. Δηλαδή υπάρχουν φωτογραφίες από εμένα και είμαι αγκαλιά με την κιθάρα μου.
Και τώρα παράλληλα δηλαδή ό,τι και να κάνω, από τις 10 ώρες που θα είμαι σπίτι, τις 7 θα είμαι με την κιθάρα. Δηλαδή ναι.
Είναι ένα
[00:11:14] Speaker A: μέσο αποφόρτησης η τέχνη.
Σίγουρα.
Σίγουρα. Για τους νέους ανθρώπους ειδικά.
Για όλους τους ανθρώπους, τα λέω.
Ακούνε όμως οι νέοι και κυρίως έτσι και σε αυτή τη δύσκολη περίοδο των εξετάσεων, πολύ συχνά το έχω διαπιστώσει, βρίσκουν καταφύγιο στη μουσική.
Τι έχει η μουσική σου, λύνει τα
[00:11:42] Speaker B: προβλήματα?
Να ακούς μουσική,
[00:11:46] Speaker A: να γράφεις μουσική, να ασχολείσαι με τη μουσική, να αγαπάς τη μουσική.
[00:11:51] Speaker B: Νιώθω ότι είναι δύο παράλληλες λύσεις που βοηθάνε. Όταν ακούς μουσική ή κάποιο κόμματι που σου αρέσει, νιώθεις, δηλαδή ακούς τα λόγια και είναι σαν να εκφράζεσαι, δηλαδή ότι βλέπεις ότι υπάρχει και άλλος άνθρωπος που νιώθει ότι νιώθεις και εσύ, άρα χαλαρώνεις λες, ok εντάξει όλα τα περνάνε και άλλοι άνθρωποι με καλά και όταν γράφεις είναι... Πώς παράδειγμα μπορεί κάποιος να πάει σε ψυχολόγη και να του πει ξεκινά να γράφεις, να πάρεις ένα βιβλίο, να ξεκινείς να γράφεις τη σκέψη σου και όλα αυτά.
Εγώ πιστεύω ότι όταν γράφεις μουσική το κάνεις αυτό αλλά πολύ πιο εκφραστικά επ
[00:12:32] Speaker A: Πολύ ενδιαφέρουσα η αναλογία που μας έδωσες.
Θυμάσαι καθόλου την περίοδο εκείνη των εξετάσεων, τι συναισθήματα είχες που τα κατέθετε στη μουσική που έγραφες.
Θέλω να πω, μπορεί να φαινόσουν άνετος, ότι δεν αγχωνώσουν, αλλά ήταν όντως έτσι.
[00:13:00] Speaker C: Το αστείο
[00:13:00] Speaker B: είναι ότι έγραφα μόνο τραγούδια με θυμό, με λύπη, ιστορίες στεναχώριας.
Πώς τα έχεις
[00:13:10] Speaker A: όλα αυτά μέσα σου. Είναι πιεστικές οι εξετάσεις.
[00:13:14] Speaker B: Ναι, είναι πιεστικές. Αλλά δεν φταίνει οι εξετάσεις ως εξετάσεις, φταίει όλο το κοινωνικό πλαίσιο αυτό, ότι ακούς από τριγύρω, από καθηγητές, από γονείς, από άλλους φίλους.
όλοι προσπαθούν με πολύ προσιλωμένη, δηλαδή είναι πάρα πολύ σημασία, σκέφτεσαι και εσύ, όχι πρέπει να δώσω σημασία. Άρα μπαίνεις σε αυτή τη διαδικασία, άσε αρέσει, δεν σε αρέσει, αγχώνεσαι.
[00:13:41] Speaker A: Για τα παιδιά που όπως εσύ είχες σκοπό το τμήμα των μαθηματικών.
Η καρδιά σου δηλαδή το ήθελε.
Και έχουν αυτό το όνειρο.
Είναι οι πανελλαδικές ένας δίκαιος δρόμος Ένας δρόμος που μπορεί να είναι κακοτράχαλος, αλλά που σε οδηγεί στο ξέφωτο.
[00:14:07] Speaker B: Πιστεύω ότι είναι δίκιος, επειδή για τέτοιες σχολές, μαθηματικά, φυσική, χημεία... Και
[00:14:16] Speaker A: για όλες τις υπόλοιπες
[00:14:18] Speaker B: επιστήμες. Ναι.
Πιστεύω ότι ό,τι διαβάζεις για να δώσεις, πρέπει κάτι, γνώμη μου, να θεωρείται βασικές γνώσεις. Δηλαδή και σε έναν τυχό άνθρωπο να βρεις το δρόμο, Να μπορεί να δει, ξέρω εγώ, τα τέσσερα τετάρτη μου ώρα να σου πει, α, όχι, αυτή είναι μια γραφική παράσταση, όχι αυτή είναι μια γράμμη, ξέρω εγώ, δεν ξέρω τι είναι αυτό.
Να μπορεί να έχει βασικές γνώσεις για τις επιστήμες, ακόμα και για τα πιο παλιά μαθήματα, ιστορία και λοιπάρα, ό,τι δίνουν καθένας οι πανελλαδικές, θα το χρειαστεί
[00:14:48] Speaker A: κάποια στιγμή.
Θα το χρειαστεί, αλλά τότε γιατί είναι τόσο αντιπαθητικές.
[00:15:01] Speaker B: Ωραία.
Να το εξηγήσω με τον τρόπο που μπορώ να το καταλάβω εγώ.
Φυσικά.
Αν πάρω την κιθάρα μου και κάτσω να παίξω ένα κομμάτι, μπορεί να κάτσω με τις ώρες, να τα απολαύσω.
Αν κάποιος μου πει, Γιώργο, κάτσε γράψε ένα κομμάτι για αυτό.
Πω ρε φίλε και τι με βάζεις τώρα να κάνω και νομίζω ότι είναι το κάνε, το κάτσε διάβασε που είναι το πιο αισχρό στα μυαλά μας αυτό.
[00:15:29] Speaker A: Ναι, είναι αυτό που δεν σας αρέσει δηλαδή, η εξωτερική πίεση.
Βέβαια τα πράγματα δεν δυσκολεύουν για παιδιά που έχουν κενά.
Ναι, αλλά είναι στο
[00:15:40] Speaker B: χέρι του καθένας να τα κάλυψει.
Το
[00:15:42] Speaker A: πιστεύεις αυτό, ε! Ναι. Πολύ ωραίο το μήνυμα.
Τι γίνεται με όλα τα υπόλοιπα όταν είσαι σε αυτή την ηλικία των 17-18 ετών και πρέπει να περάσεις από τις πανελλαδικές εξετάσεις για να επιτύχεις το όνειρό σου. και όπως φαίνεται και μέσα από τη συζήτηση είναι καλό να έχεις ένα όνειρο για να πεις ότι αξίζει και τον κόπο, κυνηγάω κάτι που εγώ το κυνηγάω, εμένα μου αρέσει.
Τι γίνεται με όλα τα υπόλοιπα, γιατί είστε και σε μια ηλικία που έχετε και ανάγκη την κοινωνικοποίηση και τον έρωτα και τον ελεύθερο χρόνο και όλα τα υπόλοιπα κομμάτια της ζωής
[00:16:21] Speaker B: θυσιάζονται.
Υπάρχει χρόνος για τα πάντα, αλλά πρέπει να είσαι πολύ προσιλωμένος για να μπορείς να τα καταφέρεις όλα.
Δεν είναι δύσκολο.
Είναι δύσκολο. Θυσιάζεις ύπνο κυρίως.
Αλλά μπορείς να θυσιάσεις φιλίες, δηλαδή εγώ έχασα αρκετές φιλίες μου στην τρίτη λυκείου, επειδή είχα μόλις ξεκινήσει μια σχέση σημαντική για μένα και δεν είχα χρόνο και για τη σχέση μου και για το διάβασμα και για τη μουσική μου και για τις παρές.
Έπρεπε κάποια στιγμή να κοιμάμαι κιόλας, άρα απλά έβγαλα λίγο τις παρέες έξω από το πλαίσιο. Πάλι καλά ξαναβρεθήκαμε μετά, απλά εκείνη την περίοδο δεν υπήρχαν καν
[00:17:06] Speaker A: στη ζωή μου.
Αυτό τώρα είναι λίγο δυσάρεστο.
Και μια και είπες αυτή τη σχέση, να αποκαλύψω τώρα ότι η αφορμή για την ηχογράφηση αυτής της εκπομπής είναι κατά κάποιο τρόπο αυτή η σχέση και όλα τα υπόλοιπα που λέμε τώρα σήμερα, πανελλαδικές εξετάσεις, έρωτας, τι ονειρεύομαι, τι χρειάζομαι, γιατί είχες αυτή τη σχέση τότε και κάποια στιγμή μου εκμυστηρεύτηκες ότι είχες γράψει ένα τραγούδι και εγώ αυτά τα δύο χρόνια αυτό το τραγούδι μου τριβέλιζε το μυαλό Και τώρα έχω τους μαθητές μου που είναι πολύ αγχωμένοι, ειδικά ένα τμήμα που έχω, είναι πολύ αγχωμένοι για τις πανελλαδικές εξετάσεις, είναι παιδιά που έχουν προσπαθήσει πολύ και έχουν αξιώσεις και τους αφιερώνουμε αυτή την εκπομπή, όπως και σε όλα τα παιδιά που κυνηγούν αυτό που ονειρεύονται, είτε περνάει μέσα από τις πανελλαδικές εξετάσεις, είτε περνάει παράλληλα. σε παράλληλους δρόμους, ασύμβατους, το όνειρο είναι αυτό που έχει σημασία και η πηγμή να το κυνηγήσουμε. Και εκεί λοιπόν μου αποκάλυψες αυτό το τραγούδι και με έβαλες να το ακούσω και θα ήθελα να δώσεις την ευκαιρία στο κοινό να ακουστεί το τραγούδι αυτό και θα
[00:18:34] Speaker B: τα πούμε σε λίγο. Να ακουστείς σε ανοιχτά μικρόφωνα θα λέει και κανείς. Να
[00:18:38] Speaker A: ακουστείς σε ανοιχτά μικρόφωνα.
[00:18:49] Speaker C: Δεύτερη πρωί ξυπνάω στις οκτώ Δεν προλαβαίνω ούτε καν να πληθώ Κουκώνω ένα κουλιούρι για πρωινό Και σκέφτομαι στο σχολείο θα σε δω Μα τι να κάνω, τι να κάνω που έχεις πρωτιστήρι κι όταν δεν έχεις, έχω εγώ.
Μα τι βασανιστήρι, όταν φτάνω τρέχω να σε βρω, για να σου δώσω ένα πετάχτω.
Μου λες σου λέω ένα σ' αγαπώ, μου λες στο μάθημα δεν θέλεις να μπω.
Μα τι να κάνω, τι να κάνω, που μένει ένα εξάμβημα.
Πρέπει να κάτσω να συγκέντρωθώ για τον βαθμό τον άδικο.
Κάθε στιγμή που είναι να τη ζήσω θέλω να με στο πλάι σου.
Αν είχα τρεις εύχες να ζητήσω κι οι τρεις θα ήταν για πάρτι σου.
Αν βασιλείο κυβερνήσω, θα σ' έχω μαζί σου Αλλά όλα αυτά θα τα αφήνω, αν ήσουν μακριά μου Μα τι να κάνω, τι να κάνω που έχεις φροντιστήρι και όταν δεν έχεις, έχω εγώ να τη βασανιστήρι.
[00:20:43] Speaker A: Αλλάζει η προσφώνηση, super star Γιώργο.
Για πες μας, ο έρωτας έμεινε αυτός που είχατε φροντιστήριο και δεν είχατε χρόνο να συναντηθείτε.
[00:21:04] Speaker B: κατά τη... εντάξει. Παράλληλα με τις πανελλαδικές, ναι. Αργότερα έσπασε, αλλά ναι, υπήρχε.
Και ίσα ίσα βοηθάγαμε ο ένας τον άλλον. Δηλαδή, όταν έγραφα πανελλαδικές, όσο έγραφα, νομίζω φυσική ήταν, που είχα πολύ άγχος, έγκλεισα τα μάτια μου, σκέφτηκα αυτόν τον άνθρωπο δίπλα μου, πήρα μια βαθιά ανάσα, σκέφτηκα ότι θα μου πει, έλα Γιώργο, το έχεις, μπορείς, και συγκεντρώθηκα και έγραψα.
Ωραίο.
[00:21:28] Speaker A: Το έχεις, μπορείς.
Το έχ
[00:21:34] Speaker B: Παιδιά, μπορείτε.
[00:21:36] Speaker A: Μπορείτε, βεβαίως. Στη ζωή ο άνθρωπος είναι πλασμένος για τα μεγάλα και τα σπουδαία.
Και πες μας λιγάκι, όταν οι πανελλαδικές τελειώνουν, έρχεται ένα άλλο κομμάτι της ζωής, που είναι τα φοιτητικά χρόνια.
Τι το ωραίο έχουν αυτά τα χρόνια και πόσο διαφέρουν σε σύγκριση με τα μαθητικά χρόνια.
[00:22:09] Speaker B: Μπορώ να είμαι απόλυτα ειλικρινής
[00:22:11] Speaker A: μαζί σας.
Απόλυτα ειλικρινής μαζί μας μπορείς
[00:22:14] Speaker B: να είσαι.
Για μένα δεν άλλαξε τίποτα απόλυτος. Η ζωή μου έτσι όπως ήτανε, είναι και τώρα.
Εντάξει, διαβάζω λιγότερο.
Αυτή είναι η διαφορά. Και πάλι διαβάζω, δεν έχει αλλάξει κάτι.
Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι πλέον εργάζομαι. Ξέρω, βγάζω τα δικά μου λεφτά, νιώθω πιο αυτόνομος.
Αθήνα σπουδάζω, άρα μένω με τους γονείς μου. Δεν έχω νιώσει κάποια αυτονομία τόσο μεγάλη ότι έφυγα από το σπίτι.
Αλλά ναι,
[00:22:44] Speaker A: δεν έχουν αλλάξει πολλά.
Μάλιστα. Δεν νιώθεις πιο ελεύθερος.
[00:22:50] Speaker B: Δεν νιώθω ποτέ φυλακισμένος.
Τι είναι αυτό,
[00:22:55] Speaker A: γιατί τα πιο πολλά παιδιά αισθάνονται φυλακισμένα. Μήπως η καλλιτεχνία σου σε έσωσε.
[00:23:02] Speaker B: Η καλλιτεχνία μου και μπορεί κανείς να πει και η αγάπη μου για εκείνον τον άνθρωπο.
Μάλιστα. Δηλαδή και μόνο που σκεφτόμουν ότι θα τελειώσω πανελλαδικές και θα πάω καλοκαίρι διακοπές με τους ανθρώπους που έχω στην καρδιά μου.
[00:23:20] Speaker A: Τις πήγες.
Φυσικά.
Να μην πάω.
Πολύ ωραία. Ακούστηκε λίγο έτσι σαν μια ανάμνηση.
Μαζί με τα μαθητικά τα χρόνια έφυγε και ο πρώτος μεγάλος έρωτας.
[00:23:38] Speaker B: Ναι.
Ναι.
Τι είχε αυτός
[00:23:41] Speaker A: ο πρώτος μεγάλος έρωτας Γιώργο.
[00:23:47] Speaker B: Σε πολλά πράγματα ήμουνα όρημος σε αυτή την ηλικία, σε αυτό δεν ήμουνα.
Και οι δυο μας ήμασταν μικροί, φερθήκαμε παράξενα.
αλλά εντάξει. Σου μένει όμως
[00:24:00] Speaker A: κάτι σε όλους τους ανθρώπους.
Μένουν
[00:24:03] Speaker B: συναισθήματα.
Δηλαδή, ακόμα κι αν πλέον δεν έχω επαφή με αυτόν τον άνθρωπο, εξακολουθούν να λέω ότι, όχι ρομαντικά, αλλά ότι, κοίτα να δεις, έχω γνωρίσει, έχω γνωρίσει πολύ καλά την προσωπικότητά σου, σε συμπαθώ πάρα πολύ σαν ύπαρξη. Δηλαδή, θα ήθελα πραγματικά να είμαστε σε επαφή.
Δεν μπορούμε για τον α ή για το β λόγο, αλλά πραγματικά χαίρομαι που υπήρξαμε κάποια στιγμή τόσο κοντά.
[00:24:26] Speaker A: Τι ωραίο αυτό το μήνυμα για μεγάλους και μικρούς, να μην βγάζουμε από την καρδιά μας ανθρώπους που τους έχουμε αγαπήσει, να μην ξεχνάμε.
Η αγάπη είναι σημαντικό συνέστημα, δεν ξέρω, ίσως το πιο σημαντικό. Σε πολύ
[00:24:41] Speaker B: μικρή παρένθεση, η κοπέλα μου τώρα, Αφροδίτη, της αγαπάω πάρα πολύ. Α! Την αποκαταστήσουμε!
Για να μην μιλάω μόνο για τις
[00:24:49] Speaker A: παλιές σχέσεις. Εντάξει, νομίζω ότι η Αφροδίτη για να είναι μαζί σου καταλαβαίνει ότι κάθε πράγμα στον καιρό του και ότι οι άνθρωποι δεν είναι συγκρίσιμοι. Μιλάμε για μια ανάμνηση τώρα που τη δένουμε με όλα τα υπόλοιπα για τα οποία συζητάμε και δεν αναιρεί αυτό τα αισθήματα που έχεις για εκείνη στο παρόν.
Η Αφροδίτη λοιπόν, ένας νέος έρωτας, είναι ένα καινούριο κομμάτι της φοιτητικής σου ζωής.
Επειδή μας είπες ότι την πρώτη αγάπη δεν προλάβαινες να τη συναντήσεις, φροντιστήριο εσύ, φροντιστήριο και εκείνη, αλλάζει η συνθήκη τώρα.
Δουλειά εγώ, δουλειά και εκείνη.
Εντάξει, είστε πολύ μικροί ακόμη.
[00:25:38] Speaker B: Εντάξει.
Έχουμε την ικανότητα να κοιμόμαστε στο ίδιο σπίτι. Άρα, ακόμα και αν δεν βρεθούμε εμείς τη μέρα, σίγουρα το βράδυ θα είμαστε μαζί.
Δεν υπάρχει μέρα που να μην βρεθούμε.
Και αν τύχει και δεν βρεθούμε, θα είμαστε στο τηλέφωνο για δύο ώρες. Δηλαδή, έχουμε πολύ ελευθερία, επειδή είναι επιλογή μας.
[00:25:59] Speaker A: Ναι, έχεις όμως και την ελευθερία που δεν έχεις αυτή τη δέσμευση, το δεσμευτικό πρόγραμμα που είχες όταν ήσουν τελειώφητος μαθητής, με τις πανελλατικές εξετάσεις που σε πίεζαν.
Ήταν περιοριστικό
[00:26:14] Speaker B: αυτό. Να κάνω λίγο το δικηγόρο του διαβόλου. Δεν υπάρχει πίεση από δουλειά.
Ειδικά στο σέρβις που δουλεύουμε και οι δυο μας. Δηλαδή δεν υπάρχει από εκεί πίεση. Ότι έκανα αυτό λάθος, άντε τώρα να ξυπνήσω πάλι επειδή ξεκινάμε και οι δύο δουλειές έξι το πρωί. Άντε να ξυπνήσω έξι ώρα να πάω δουλειά. Υπάρχει πάλι ένα πρόγραμμα. Αν και δεν
[00:26:33] Speaker A: δουλεύουν όλοι οι φοιτητές. Θέλεις να μας πεις, εκτός από τα χρήματα, ήταν δηλαδή το να μπορείς να ανεξαρτητοποιηθείς οικονομικά, ήταν το κίνητρο.
[00:26:44] Speaker B: Ήθελα πάρα πολύ να πάρω δίπλωμα οδήγησης και ακόμα κι αν είχαν οι γονείς μου την οικονομική ευκαιρία να το χρηματοδοτήσουν, λέω παιδιά ευχαριστώ πάρα πολύ, αλλά είμαι σε μια ηλικία που μπορώ να κάνω κουμάντο μόνος μου. Αφήστε το σε μένα. Και πέρα από το δίπλωμα οδήγησης, κατάφερα να αγοράσω κι άλλες δύο κιθάρες, που είναι πολύ θετικό. Τι ωραία!
[00:27:06] Speaker A: Να βγάζω ροντιβού την κοπέλα μου.
Πολύ ωραία! Η αυτονομία να μην τα περιμένετε όλα από τους μεγάλους, ε! Ναι. Η πραγματική ελευθερία είναι αυτή. Άρα, τελικά, βρίσκεις την ελευθερία μέσα στον κόπο.
[00:27:20] Speaker B: Ναι, βρίσκεις την ελευθερία. Κοπιάζεις
[00:27:24] Speaker A: για την ελευθερία, ε! Ακριβώς.
Ωραίο.
Ωραίο και σοφό.
Έχεις χρόνο για
[00:27:34] Speaker B: τις κιθάρες?
Όπως είπα, ό,τι και να κάνω έχω μια κιθάρα στα χέρια μου.
[00:27:41] Speaker A: Άρα αυτά που αγαπάμε πάντα βρίσκουμε χρόνο για αυτά που αγαπάμε. Σίγουρα, σίγουρα. Και τι ονειρεύεσαι?
[00:27:49] Speaker B: Το μεγαλύτερο μου όνειρο αυτή τη στιγμή είναι να μπορέσω να υπάρξω πάνω σε μια σκηνή και να έχω από κάτω μου είτε δέκα ανθρώπους είτε ένα εκατομμύριο ανθρώπους. Δεν έχει σημασία για μένα αρκεί να παίζω ένα κομμάτι δικό μου και να αρέσει αυτό. Αν αρέσει σε δέκα ανθρώπους ή σε χίλιους δεν μου κάνει διαφορά.
[00:28:07] Speaker A: Ωραία, άρα θα ξεκινήσεις από εδώ τυχαία.
Θα δούμε τι θα πει το κοινό και στο τέλος θα ακουστεί το χειροκρότημα.
Εγώ πιστεύω πολύ σε σένα, γι' αυτό και ήρθες σήμερα εδώ.
Όχι μόνο επειδή είσαι ωραίος τραγουδοποιός με την τρέλα ενός νέου ανθρώπου δημιουργικού που το αίμα του βράζει και έχει χρόνο για αυτά που αγαπάει, αλλά και επειδή νομίζω Θα έχεις κάτι να μας πεις με τα τραγούδια σου, επειδή σε παρακάλεσα να μας πεις και ένα δεύτερο τραγούδι.
Αυτό το τραγούδι είναι όπως ξεκινήσαμε από τις Πανελλαδικές, από την ανάμνηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων, και πάμε λίγο σιγά σιγά σαν μια πορεία ζωής προς την ενηλικίωση.
Θέλεις να μας πεις δύο λόγια.
Αυτό το τραγούδι πώς το σκέφτηκες, γιατί
[00:29:13] Speaker B: μιλάει και πώς το σκέφτηκες, Είχα από πολύ μικρός, από πρώτο γυμνασίο, είχα κάνει μια παρέα που είχαμε μείνει μαζί για πολλά χρόνια και μην σας πω ότι μεγαλώσαμε και μαζί, δηλαδή επειδή ήμασταν από ομάδα πόλο.
και μεγαλώσαμε στα δύσκολα επειδή είναι λίγο σαν στρατός, φάση μην αντιμιλάς, κάν' αυτό, κάν' το άλλο, κουράσου.
[00:29:38] Speaker A: Ναι, η προπόνηση. Πάλι κούραση λοιπόν εδώ,
[00:29:41] Speaker B: ναι. Πολύ κούραση, αλλά μας ορίμασε πάρα πολύ σε αυτό το κομμάτι, ότι δείξε σεβασμό, κράτ' το κεφάλι σου κάτω, αλλά ταυτόχρονα είμαστε όλοι εδώ για όλους. Τι ωραίο!
Και μεγαλώσαμε αυτά τα παιδιά. Ήμασταν οριακά οικογένεια και κατά την πρώτη-δευτερά λυκείο αναγκαστήκαμε να χωρίσουμε. Κάποιοι μετακόμισαν. Χάσαμε πολύ, πολύ καλές φιλίες.
Και θυμόμουν αυτές τις στιγμές που καθόμασταν και σαν... Είμασταν λίγα νόριμα παιδάκια, αλλά νομίσαμε ότι είμαστε πολύ κουλ και πίνουμε μπυρίτσες και καθόμαστε εδώ πέρα βράδυ. Αχ, τι κάνουμε! Είμαστε μάγκες!
και κατέληξα τρίτη ηλικίου να κάθομαι να βλέπω ότι έχουν αλλάξει πάρα πολύ τα πράγματα, πλέον δεν είμαι αυτός ο άνθρωπος, αλλά μου λείπουν πολύ αυτές τις στιγμές.
[00:30:28] Speaker A: Δεν είσαι αυτός ο
[00:30:29] Speaker B: άνθρωπος, δηλαδή.
Ποιος άνθρωπος. Έχω αλλάξει πάρα πολύ από τότε.
Έχω ρημάσει και με τις σχέσεις μου, αλλά και με τον εγκεφαλό μου συναισθηματικά. Ναι, ναι. Τρόπο σκέψης.
Πλέον μπορώ να πω ότι είμαι και θρήσκος, ενώ τότε δεν ήμουνα.
Πιστεύω βαθύτατα, βαθύτατα.
Πιστεύω ότι υπάρχει κάποιος εκεί πάνω και μας παρακολουθεί.
Άρα η πράξη μου είναι και λίγο πιο... πώς μπορώ να το πω... Ιθικές. Ιθικές,
[00:31:04] Speaker A: ακριβώς. Αν και δεν ήσουν
[00:31:05] Speaker B: ποτέ ανήθικος. Σωστό και
[00:31:07] Speaker A: αυτό.
Οριοθετημένες.
Ναι.
[00:31:13] Speaker B: Δείχνω περισσότερο εσυμβασμό στους ανθρώπους στη γύρω μου και απλά μ' αρέσει να σκέφτομαι αυτό το...
Αν δεν μπορώ να δώσω κάτι καλό σε κάποιον, δεν θέλω να δώσω τίποτα. Άρα απλά προσπαθώ να κάνω το καλύτερο που μπορώ για όλους.
[00:31:29] Speaker A: Και για μένα μαζί.
Ωραία. Από τη νεότητα λείπει κάτι από τότε με τις εμπειρές και τους φίλους.
Αν μου λείπει. Ναι, σκέφτομαι αν οι μεγάλοι άνθρωποι που θα μας ακούσουν βρουν σε αυτό το κομμάτι μια παλιά ανάμνηση του εαυτού τους που θα θυμίζει και σε εκείνους έναν άνθρωπο που ίσως δεν υπάρχει ή που είναι καλά κρυμμένος πια.
Επειδή άκουσα το κομμάτι πριν, νομίζω ότι αναδεικνύει αυτό το πολύ όμορφο γνώρισμα που έχει η νεότητα, που είναι η ανεμελιά.
Και αν τη χάνουμε μεγαλώνοντας, ίσως δεν είναι αυτό η ωριμότητα που επιζητάμε.
Το βλέπεις αυτός
[00:32:14] Speaker B: τον εαυτό σου.
Ναι. Πολλές χαρούμενες αναμνήσεις από τότε.
Μου λείπουνε. Που κάθομουν και ήμουν
[00:32:23] Speaker A: ανέμελος.
Μπορούμε να περάσουμε ένα μήνυμα.
Μπορούμε να κρατήσουμε, να μεγαλώνουμε.
Αλλά να κρατήσουμε κάτι από αυτή την ανεμελιά.
Από αυτό τον αυθόρμητο εαυτό μας.
[00:32:38] Speaker B: Ναι. Θέλω αυτό που θέλω πραγματικά να πω. Να ακούσουν όλοι, μεγάλοι και μικροί.
Καλά, 20 χρονών είμαι, δεν είναι ότι έχω και μια φανταστική γνώση, αλλά από αυτά που έχω καταλάβει από τη ζωή μου είναι ότι αν έχεις πραγματικά αυτοπεποίθηση να χαμογελάς, να κοιτάξεις στον καθρέφτη και να πεις το έχεις φίλε, δώσε πόνο, δώσε πάμε, θα τα καταφέρεις όλα, όλα τα πάντα.
Τι ωραίο μήνυμα.
[00:33:07] Speaker A: Θα τα καταφέρεις όλα τα πάντα, Γιώργο.
Δεν θα κλείσω την εκπομπή με τον παραδοσιακό τρόπο.
Θα την κλείσουμε με ένα τραγούδι που μας πείθει ότι το παρελθόν μετράει και έχουμε τον τρόπο να κάνουμε και το μέλλον να μετράει.
Γιώργο, σας ευχαριστώ
[00:33:34] Speaker B: που ήσουν εδώ. Εγώ σας ευχαριστώ.
[00:33:58] Speaker C: Μπήρες και τσιγάρα, μου θυμίζουν τα βράδια που είπα ότι θα βγω Μπήρες και τσιγάρα, βάζαμε τραγουδάρα, βλέπαμε τον καπνό Μου θυμίζει τις βόλτες, υγρό χώμα με κόπες, δίχως προορισμό Βλέπα με τα αστέρια για όλα αυτά τα ξεφτέρια, λέω να προσευχηθώ.
Και ξυπνάω τα βράδια κι είμαι μες στα σημάδια, πως να έγινε και πάλι αυτό.
Και μου λείπουν οι νύχτες με τσιγάρα και πήρες να φύσαμε στον αέρα καπνό. Και ξυπνάω τα βραδιά κι είμαι μες στα σημαδιά λες να είναι από το άγχος κι αυτό.
Και μου λείπουν οι νύχτες πιτσιρίκια με πήρες να φύσαμε στον αέρα καπνό.
Μη κοίτας την ώρα σε εγκληπαρώ Μη κοίτας την ώρα να μ' αφήσεις μόνο δεν είναι σωστό Σιγά σιγά μεγαλώνω και τα παλιά ξεχνώ Ξέρω πως τα μετανιώνω, αυτός δεν ήμουν εγώ Έχω αλλάξει, όχι τόσο
[00:36:31] Speaker B: αλλά εντάξει Απλά
[00:36:33] Speaker C: έχω λίγο ρημάσει και φοράω σταυρό και ξυπνάω τα βράδια κι είμαι μες στα σημάδια πως να έγινε και πάλι αυτό και μου λείπουν οι νύχτες με τσιγάρα και πύρες να αφήσαμε στον αέρα καπνό και ξυπνάω τα βράδια κι είμαι μες στα σημάδια λες να είναι από το Μη τσιγγύρια με πήρες, να φύξαμε στον αέρα κάπου.
