Episode Transcript
[00:00:08] Speaker A: Σε αυτή την εκπομπή είναι καλεσμένη η Ραφαέλα και έχει κάτι να μας πει για το πώς αισθάνονται τα σημερινά κορίτσια σε ένα κόσμο γεμάτο αψεγάδια στα είδωλα, στο διαδίκτυο, στο χώρο της μόδας.
Ραφαέλα μου, χαίρομαι πάρα πολύ που είσαι εδώ.
Τι έχεις να μας πεις για τον εαυτό σου, τι θέλεις να μας πεις για τον εαυτό σου.
[00:00:43] Speaker B: Κατ' αρχάς σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με καλέσετε στην εκπομπή.
Θέλετε να πω τη γνώμη μου ως προς το θέμα.
[00:00:51] Speaker A: Όχι, όχι, όχι. Εγώ σε ευχαριστώ που αποδέχτηκες την πρόσκληση, γιατί εδώ εσείς είστε οι πρωταγωνιστές, αυτό είναι αμφισβήτητο.
Θέλω αν εσύ θέλεις κάτι να μας πεις για τον εαυτό σου. Πες μας την ηλικία σου.
[00:01:07] Speaker B: Είμαι 19 χρονών, είμαι πρώτο έτος στο πανεπιστήμιο, σπουδάζω ψυχολογία και θέατρο.
[00:01:17] Speaker A: Τι ωραία!
[00:01:18] Speaker B: Ασχολούμαι παράλληλα και με το χορό και με ό,τι αυτό συνεπάγεται, μαλλιά, μακειάς, ρούχα.
[00:01:26] Speaker A: Έχει ο χορός σχέση με αυτά?
[00:01:29] Speaker B: Απαραίτητα, γιατί στις παραστάσεις και στους αγώνες που κάνουμε είναι υποχρεωτικά. Τα βαψίματα, τα μαλλιά, οι κατάλληλες στολές ανάλογα με τον χορό, είναι απαραίτητα.
[00:01:41] Speaker A: Μάλιστα, διαλέξαμε αυτό το θέμα για τη Ραφαέλα, γιατί ήταν ένα κοριτσάκι που το είχα απέναντί μου στην τάξη και είχε πάντοτε αυτά τα υπέροχα, πυκνά, πλούσια, περιποιημένα μαλλιά, με διαφορετικό χτένισμα κάθε φορά, με τα περιποιημένα νύχια της. Γενικά ένα πλάσμα αυτό που λέμε στην τρίχα.
Ραφαέλα, ένιωσες ποτέ να σε καταπιέζει αυτή η ανάγκη σου να είσαι πάντα περιποιημένη.
[00:02:18] Speaker B: Η αλήθεια είναι ότι έχουν υπάρξει στιγμές που και ήμουν περιποιημένη και στην πένα, όπως θα λέγαμε, και στιγμές που ήμουν λιγότερο.
Δεν είναι ότι με καταπιέζει και είμαι υποχρεωμένη να είμαι συνέχεια τέλεια στην πένα. Είναι ότι μ' αρέσει και το κάνω, γιατί μ' αρέσει να βλέπω τον εαυτό μου περιποιημένο και μου φτιάχνει τη διάθεση. Δεν το κάνω από υποχρέωση.
[00:02:41] Speaker A: Ωραία, να ρωτήσω κάτι. Πράγματι, το να περιποιούμαστε τον εαυτό μας, δηλαδή η εξωτερική μας εικόνα, είναι μία απόδειξη ότι σεβόμαστε τον εαυτό μας.
[00:02:56] Speaker B: Ξεκάθαρα. Δηλαδή, όταν σεβαίμαστε τον εαυτό μας και αγαπάμε τον εαυτό μας πάνω απ' όλα, θέλουμε να τον βλέπουμε καλά, θέλουμε να κοιτάζομαστε στο καθρέφτη και να βλέπουμε αυτό που φανταζόμαστε σαν τέλειο. Δηλαδή, θέλουμε να βλέπουμε αυτό το πράγμα, να το έχει ο εαυτός μας.
[00:03:13] Speaker A: Την τελειότητα εννοείς.
[00:03:15] Speaker B: Την τελειότητα. Όπως την εκλαμβάνει ο καθένας. Δεν είναι κάτι το συγκεκριμένο.
[00:03:21] Speaker A: Μήπως να μιλήσουμε καλύτερα για ομορφιά, γιατί η τελειότητα... Ή ας μιλήσουμε για τελειότητα.
Αυτή η λαχτάρα θα εστιάσουμε σήμερα μόνο στα κορίτσια, χωρίς να σημαίνει ότι δεν μπορεί να ισχύσει και για τα γόρια, επειδή απλά έχουμε καλεσμένοι ένα κορίτσι.
Αυτή η λαχτάρα της τελειότητας που έχουν πολλά κορίτσια στην ηλικία σου και πιο μικρά και πιο μεγάλα της εξωτερικής τελειότητας, της εξωτερικής εικόνας, πρώτα απ' όλα είναι επιτεύξιμη.
[00:04:01] Speaker B: Εντάξει, δεν υπάρχει ούτε το τέλειο σώμα, ούτε το τέλειο προσωπείο, ούτε το τέλειο μαλλί. Δεν υπάρχει στο 100%. Βέβαια, να το φτάσει κάποιος όσο πιο κοντά μπορεί και είναι ένας στόχος του, είναι καλό να βάζουμε στόχους. Ας πούμε, να αλλάξουμε κάτι που δεν μας αρέσει πάνω μας ή οτιδήποτε.
[00:04:17] Speaker A: Με τι τρόπο να το αλλάξουμε, γιατί τώρα δεν ξέρω, γίνονται πολλά. Κόβουμε μύτες, φουσκώνουμε χείλη.
Δεν το κατακρίνω, αλλά εννοώ με τέτοιο τρόπο εννοείς.
[00:04:27] Speaker B: Εγώ αναφερόμουν πιο πολύ στο σώμα, στο μαλλί ή οτιδήποτε.
[00:04:32] Speaker A: Α, να κάνουμε τέτοιες αλλαγές.
[00:04:34] Speaker B: Ναι.
[00:04:34] Speaker A: Ή ας πούμε να κάνουμε διατροφή.
[00:04:38] Speaker B: η διατροφή, αλλά σε φυσιολογικά πλαίσια, όχι τίποτα ακραίο, ειδικά, ας πούμε, κορίτσια που είναι στη μετάβαση εφηβικό με γυναικείο σώμα, εννοείται άμα επειδή βλέπουν αυτές τις αλλαγές και μπορεί να τρομάξουν εισαγωγικά ή να φρικάρουν με τις αλλαγές και να λένε, μα ήμουν τόσο ωραία πριν, γιατί τώρα έγινε αυτό το πράγμα, Αυτό είναι ξεκάθαρα αλλαγή του σώματος ή είναι μια μεταβατική φάση που μπορεί να την τρομάξει αρκετά τα κορίτσια σε 15-16 χρονών ή πιο μικρά και εκεί πέρα μπορεί να αρχίσουν να παίρνουν κάποια ακραία μέτρα γιατί ώστε να ξαναγίνουν όπως πριν. Εγώ αυτό δεν το επικρατώ. Εγώ πιστεύω ότι είναι καλύτερο ό,τι γίνεται να γίνεται με μέτρο. Πρώτον για την ασφάλεια και δεύτερον για να μην υπάρξει καμία μόνιμη ζημιά.
[00:05:29] Speaker A: Προβλήματα υγείας. Έχουμε κάνει εδώ μια άλλη εκπόμπη με ένα άλλο κορίτσι, λίγο μεγαλύτερο από σένα, που μας είπε για το πρόβλημα της νευρικής αναρροξίας που αντιμετώπισε στην περίοδο της εφηβείας.
Όμως αυτά όλα τα μηνύματα που λαμβάνετε σήμερα και τα είδωλα, όλα αυτά που τα κορίτσια που προσπαθείτε πολλές φορές να αγγίξετε δεν ακολουθούν πάντοτε αυτό το μέτρο που μας λες.
έχεις δει ακραία παραδείγματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή αλλού, που αν και είσαι, και είναι καλό που ξεκινήσαμε έτσι τελικά, ένας άνθρωπος που, ένα κορίτσι που θέλεις να προσέχεις τον εαυτό σου, παρακολούθησες όμως και σκέφτηκες ότι αυτό είναι υπερβολή, δεν με βοηθά.
[00:06:25] Speaker B: Η αλήθεια είναι ότι αυτό με την υπερβολή, χωρίς να έχω κάτι προσωπικό με τον κλάδο αυτόν, είναι σε κάποια μοντέλα.
Όχι επαραιτά ελληνικά μοντέλα, μοντέλα του εξωτερικού που πάνε σε μεγάλες καμπάνιες.
Έχω παρατηρήσει μοντέλα, βέβαια, που κανείς δεν ξέρει τι γίνεται από πίσω, ούτε αν το ψάξει αρκετά, αλλά έχω παρακολουθήσει μοντέλα τα οποία έχουν φτάσει σε ακραίο βαθμό.
Δηλαδή, έχουν αδυνατήσει υπερβολικά να το θέσω έτσι και περπατάνε κανονικά στην μπασαρέ Κάτι το οποίο, όταν το είδα, απλά ήμουν σε μια φάση ότι όχι, αυτό το πράγμα είναι πραγματικά υπερβολικό.
Πραγματικά δεν θα ήθελα να φτάσω μέχρι εκεί. Πραγματικά, δηλαδή βλέπω κάποια παραδείγματα και σκέφτομαι ότι τελικά μπορεί και να μ' αρέσει έτσι όπως είμαι.
[00:07:16] Speaker A: Φυσικά. Και γιατί να μην σου αρέσεις έτσι όπως είσαι.
Αυτό που λες και εγώ το έχω παρατηρήσει και το έχω διαβάσει.
Και θα σου πω κάτι σοκαριστικό που έχω διαβάσει, ότι πολλές φορές οι μόδιστροι, όταν επιλέγουν τόσο ισχνά μοντέλα, τα επιλέγουν ώστε να μην κοιτάζει ο θεατής την πασαρέλα τη γυναίκα, αλλά να κοιτάζει το ρούχο.
σαν να είναι μια κούκλα που περιφέρει το ρούχο... και που δεν έχει αυτή την καλαισθησία που θα τη θαυμάσει κάποιος... και θα προσανατολίσει λοιπόν το θέατη από το ρούχο.
Γυναίκα, είπες κάτι πριν για τη μετάβαση από την παιδική ηλικία... φυσικά όταν είμαστε παιδιά όλοι ή πιο πολλοί ή τελος πάντων είναι ευχής έργων, γιατί έχουμε και φοβερά ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας πια στην Ελλάδα.
Είναι πιο εύκολο τελος πάντων, όταν είσαι παιδί, τα παιδιά είναι κινητικά, τρέχουν από εδώ και από εκεί, να είσαι αδύνατος. Μετά μεγαλώνοντας αλλάζουν και οι ορμόνες και το βάρος που μπορεί να πάρει μια κοπέλα, Αυτό μπορεί να είναι βέβαια και ένδειξη της θηλυκότητάς της, έτσι δεν είναι, οι καμπύλες, οι θηλυκές.
[00:08:47] Speaker B: Εννοείται, απλά δυστυχώς στην εποχή μας και νομίζω και στις προηγούμενες, είναι ότι υπάρχει αυτό το στερεότυπο ότι η τέλεια γυναίκα ή η τέλεια κοπέλα ή το τέλεια κοριτσάκι πρέπει να είναι Αδύνατοι, όχι σε ακραίο βαθμό, αλλά αδύνατοι. Δηλαδή αυτό το πράγμα που βλέπω με κοπέλες οι οποίες έχουν απίστευτα ωραίες καμπύλες και πραγματικά είναι αντικειμενικά πανέμορφες και με τα ρούχα, ακόμη και αν έχουν κάποια παραπάνω κοιλάκια, τους ταιριάζουνε. Και αυτό που βλέπω ότι κατακρίνει τον εαυτό τους ότι «Α, εγώ δεν είμαι σαν αυτή», «Αχ, εγώ θα ήθελα να έχω πιο φλατή κοιλιά», «Δεν μου αρέσουν τα πόδια μου», Αυτό το πράγμα πραγματικά πιστεύω ότι έχει παραγίνει πραγματικά.
[00:09:35] Speaker A: Α, το βλέπεις τόσο έντονα, ε!
[00:09:37] Speaker B: Ναι, το βλέπω, γιατί πραγματικά και εγώ το έχω πει και το έχω σκεφτεί.
Μιλάω προσωπικά κιόλας.
Πραγματικά όμως, κάθε κοπέλα έχει πραγματικά την ομορφιά της, δηλαδή...
[00:09:54] Speaker A: Και κάθε άνθρωπος έχει την ομορφιά του.
[00:09:56] Speaker B: Ναι, ναι, ναι, εννοείται, απλά επειδή πάμε πιο συγκεκριμένα για κοπέλες τώρα.
[00:10:00] Speaker A: Να ρωτήσω κάτι. Πώς νιώθει, θέλω να μου πεις, πώς νιώθει ένα κορίτσι που είναι σε μικρή ηλικία, προσπαθεί να αυτοπροσδιοριστεί, πώς νιώθει όταν περιβάλλεται από αυτά τα πρότυπα ομορφιάς.
[00:10:19] Speaker B: Δυστυχώς μεγαλώνουμε το λάθος σκεπτικό ότι πρέπει να ακολουθείς αυτά τα πρότυπα για να είναι αρεστοί από τον έξω κόσμο. Δηλαδή, δυστυχώς δεν μαθαίνουμε αρκετά στη γενιά μας.
Να αγαπάμε τον εαυτό μας έτσι όπως είναι. Δηλαδή, απλά κοιτάζουμε τα πρότυπα που υπάρχουν, είδωλα θα τα χαρακτηρίζα κάποιες φορές ακόμα, κι άτομα που είναι δίπλα μας μπορεί να τα κοιτάξουμε και να συγκρίνουμε τον εαυτό μας μαζί τους.
Επειδή απλά έχουμε μεγαλώσει πιστεύοντας ότι το λεπτό και το ψιλό είναι... Είναι τα πιο ωραία χαρακτηριστικά σε μια γυναίκα.
[00:10:57] Speaker A: Είναι ωραίο, αλλά δεν είμαστε όλοι ψιλόλιγνοι.
[00:11:01] Speaker B: Αυτό και δεν χρειάζεται όσοι δεν έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά να μαστιγώνουν τον εαυτό τους επειδή δεν είναι έτσι. Πραγματικά ο καθένας έχει την ομορφιά του κοντός, ψηλός, με λίγο παραπάνω κιλά, αδύνατος, καμπύλες. Ο καθένας έχει την ομορφιά του και του ταιριάζει.
[00:11:17] Speaker A: Ωραία. Να σταθώ σε κάτι που είπες και το κρίνω σημαντικό.
Είπες ότι δεν εκπαιδευόμαστε ώστε να αγαπάμε και θα προσθέσω εγώ και να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας.
Αυτό είναι πολύ σοβαρή κουβέντα. Τι εννοούσες?
Εννοώ ότι πώς μπορεί να εκπαιδευτεί ένα παιδί και έφηβος έπειτα να αγαπά τον εαυτό του, γιατί είναι τόσο σημαντικό αυτό, για την ευτυχία του ανθρώπου.
[00:11:50] Speaker B: Πρωτίστως, αυτό πρέπει να γίνει από το σπίτι. Δηλαδή, αν το παιδί μεγαλώνει σε μια οικογένεια που συνέχεια το επιπλήτει για τα κοιλά του, ότι πρέπει να αδυνάτσει προσοχή από το σώμα σου, κάνε ράνε.
[00:12:07] Speaker A: Δεν είναι όμως μόνο, να μην το εστιάσουμε μόνο στα κοιλά. Εγώ νομίζω αφορά και στα χαρακτηριστικά.
[00:12:13] Speaker B: Ναι, γενικά...
[00:12:14] Speaker A: Τα πρότυπα ομορφιάς, δηλαδή, αφορούν τη συνολική μας εικόνα.
[00:12:20] Speaker B: Ναι, δηλαδή, αν ένα παιδί μεγαλώνει σε ένα οικογενειακό περιβάλλον που μπορεί να του σχολιάσουν κάτι αιρεντικό που έχει πάνω του, αντί να του λένε ότι είναι όμορφο ακόμα και με αυτό, δεν λέω να λέει ο καθένας ψέματα ή να λέει ανακρίβειες, απλά λέω ότι πρέπει να αγαπάμε τον άλλον με τις ατέλειές του.
[00:12:40] Speaker A: Ναι.
Άρα η οικογένεια μπορεί να εκπαιδεύσει.
[00:12:44] Speaker B: Ναι, πρωτοίστως. Και μετά, η κοινωνία γενικά.
Γιατί, γενικά, ας πούμε, τώρα θα αναφερθώ σε παράδειγμα αγόριων κοριτσιών, που το παρατηρώ πάρα πολύ.
Ότι, ας πούμε, υπάρχει περίπτωση, έχω παρατηρήσει περιστατικό, που αγόρι, ξέρω εγώ, να γυρίσει και να πει ότι αυτή δεν μ' αρέσει, δεν έχει παραπάνω κιλά. Αν πήγαινε γυμναστήριο, θα έκανα κάτι μαζί της.
Κάτι το οποίο με αηδίασε, πραγματικά, γιατί, τι πάει να πει, θα τη γνώριζες και τέτοια, μόνο αν πήγαινε γυμναστήρια. Δηλαδή πρέπει απαραίτητα να έχει ένα σώμα γυμναστηριακό, με απίστευτες γραμμές, για να τη γνωρίσεις.
[00:13:31] Speaker A: Ναι, άρα αυτό που θέλεις να μας πεις, εντάξει, από μια σκοπιά κάποιος έχει δικαίωμα να διεκδικεί ένα τέρι που του αρέσει.
Και ο έρωτας κακά τα ψέματα συνήθως ξεκινάει από την πρώτη ματιά, από την εξωτερική εμφάνιση.
Είστε και μικροί, δεν υπάρχει ακόμη η ωριμότητα για να σκεφτείτε το χαρακτήρα στον έρωτα.
Από την άλλη πλευρά αυτό που φαντάζομαι, λες, είναι ότι και τα αγόρια έχουν επηρεαστεί από αυτά τα πρότυπα της γυναικής ομορφιάς.
[00:14:08] Speaker B: Ναι, σε κάθαρο.
[00:14:10] Speaker A: Εκτός από την εξωτερική εικόνα, μια και κάναμε μια τέτοια αναφορά, βλέπω πολύ βίντεο με μακιγιάζ και αυτό το προϊόν και πάνω το άλλο προϊόν και πάνω από αυτό το δεύτερο προϊόν ένα τρίτο προϊόν. Αυτά όλα γελάς. Τι είναι, Ραφαήλα, για πες μου. Πρώτα απ' όλο πες μου, τα χρησιμοποιείς.
[00:14:33] Speaker B: Εννοείται κρέμες, μακιγιάζ.
[00:14:35] Speaker A: Ναι.
[00:14:36] Speaker B: Όσον αφορά τις κρέμες, χρησιμοποιώ δύο κρέμες μια το βράδυ, μια το πρωί. Δεν χρησιμοποιώ ορούς και τέτοια.
[00:14:44] Speaker A: Μα είσαι και πάρα πολύ μικρή.
[00:14:46] Speaker B: Εννοείται.
[00:14:46] Speaker A: Δεν ξέρω και αν πρέπει να χρησιμοποιείς και κρέμες σε αυτή την ηλικία.
Ωραία.
[00:14:51] Speaker B: Εντάξει, μπορεί κάποια κοπέλα ή οτιδήποτε να κάτσει να δοκιμάσει κρέμες και ορούς, επειδή τα έχει δει και επειδή μπορεί να τις αρέσουν.
[00:14:59] Speaker A: Ακόμα και δεν είναι για την ηλικία της.
[00:15:01] Speaker B: Ναι, δεν το κατακρίνω γιατί μπορεί κι εγώ να το έκαναν αν δεν είχα θέμα με ακμή.
[00:15:06] Speaker A: Αυτό είναι άλλο θέμα, άλλες κρέμες εκείνες. Μακιγιάζ, πολύ μακιγιάζ.
[00:15:12] Speaker B: Μακιγιάζ χρησιμοποιώ όλα τα βήματα κανονικά. Όταν βάφαμε δηλαδή βάφαμε καλά.
[00:15:18] Speaker A: Περίμενε, όλα τα βήματα δηλαδή πέσταμα σύντομα.
[00:15:27] Speaker B: Μέικαπ, κονσίλερ, κόντουρ, ρούς, χαϊλάιτερ, πούδρα, μάσκαρα, μολύβια τα μάτια, μολύβια τα χείλια, λιμπ γκλος.
[00:15:36] Speaker A: Τα πέντε πρώτα θέλω να μας τα εξηγήσεις.
[00:15:41] Speaker B: Α, ωραία. Το μέικαπ ουσιαστικά είναι σαν βάση, είναι στο χρώμα του δέρματος... και καλύπτει οποιαδήποτε κοκκινίλα ή ατέλειες υπάρχουν στο πρόσωπο.
[00:15:51] Speaker A: Έχετε εσείς τόσο νέα κορίτσια ατέλειες...
[00:15:54] Speaker B: Ατέλειες μπορώ να χαρακτηρίσω, ας πούμε, μικρά σπιθουράκια ή σπυριά.
Σε κάποια πρόσωπα και σε κάποια δέρματα υπάρχουν κοκκινίλες στο πρόσωπο... στα μάγουλα, στο μέτωπο, δηλαδή... και από μένα μιλάω και γενικά από άτομα που ξέρω.
[00:16:10] Speaker A: Δεν ξέρω βέβαια κατά πόσο είναι καλό... πάνω στην ακμή να βάζεις τόσα πολλά καλλιεκτικά προϊόντα... που δεν είναι απαραίτητα και φαρμακευτικά.
Πάμε παρακάτω.
[00:16:20] Speaker B: Το concealer το βάζεις κάτω από τα μάτια, ένα τόνο πιο ανοιχτό από το δέρμα σου για να σου φωτίσει το κάτω των ματιών.
[00:16:27] Speaker A: Μάλιστα, των υπέροχων νεανικών ματιών που δεν έχουν ίχνος ρητίδας.
[00:16:32] Speaker B: Το contour το βάζεις ουσιαστικά στα ζυγοματικά, στα cheekbones, πάνω στα μάγουλα για να σου κάνει κοψίματα ουσιαστικά.
[00:16:41] Speaker A: Κοψίματα ακούω.
[00:16:44] Speaker B: Ναι.
[00:16:45] Speaker A: Να αλλάξεις δηλαδή το σχήμα του προσώπου μου.
Αυτό μπορεί να αποδώσει, δηλαδή, σε ένα στρογγυλό πρόσωπο να φανείς διαφορετική.
[00:16:53] Speaker B: Ναι, δεν αλλάζει το πρόσωπο. Δεν κάνει και πλαστική, δηλαδή. Δεν είναι και μαγικό.
Αλλά τονίζει, ας πούμε. Και σε στρογγυλό πρόσωπο μπορεί να τονίσει χαρακτηριστικά. Αν το βάλεις στο σωστό σημείο και το κάνεις με το σωστό τρόπο blend.
[00:17:07] Speaker A: Α, οπότε εσύ αυτόν τον σωστό τρόπο τον έχεις διδαχθεί από βιντεάκια.
[00:17:12] Speaker B: Ναι, δηλαδή...
[00:17:14] Speaker A: Έτσι εξηγούνται τα τόσα πολλά views. Σωστά το είπα.
[00:17:18] Speaker B: Ναι.
[00:17:19] Speaker A: Μάλιστα.
Και έχει και συνέχεια.
[00:17:22] Speaker B: Με ρώτησε, είδα πρώτα πέντε, αν δεν κάνω λάθος.
[00:17:26] Speaker A: Ναι.
[00:17:27] Speaker B: Σας είπα, νομίζω, μετά ρουζ, το οποίο το βάζεις στα μάγουλα απλά για να δώσεις χρώμα.
[00:17:33] Speaker A: Ναι.
[00:17:34] Speaker B: Χαλάιτερ είναι κάτι σαν... Πώς να το πω...
[00:17:38] Speaker A: Βέβαια με το πρώτο, που το βάζεις για να καλύψεις το χρώμα, τις κοκκινίλες, ύστερα ξαναβάζεις για να δείξεις το δικό σου χρώμα.
[00:17:48] Speaker B: Τι να σας πω πραγματικά.
[00:17:51] Speaker A: Ραφαέλα, θα τολμούσες ποτέ να βγεις ένα ραντεβού με ένα αγόρι και να μην πολύ μακιγιαριστείς.
[00:18:03] Speaker B: Το έχω κάνει.
[00:18:06] Speaker A: Το έκανες ως επανάσταση ή το έκανες επειδή βαρέθηκες.
[00:18:15] Speaker B: Όχι, το έκανα γιατί αισθάνθηκα άνετα με το συγκεκριμένο αγόρι, πραγματικά, που δεν είχα κάνει ένα πρόβλημα να με δει και άβαφη. Ίσως επειδή δεν το πίστευε ότι είμαι άβαφη όταν του είπα ότι δεν έχω βαφτί καθόλου.
[00:18:29] Speaker A: Ναι, και είσαι πανέμορφη. Πανέμορφη άβαφη.
Προφανώς μπορεί και μακυγερισμένη, δεν ξέρω. Εγώ δεν σε έχω δει στην τάξη.
Και μου άρεσε αυτό, δηλαδή το ότι δεν ήσουν ένα παιδί που φαινόταν να τη βασανίζεις 24 ώρες το 24 ώρο. να είσαι αψεγάδιαστη και γι' αυτό σε κάλεσα εδώ, για να φανεί αυτό το μέτρο.
Και μου άρεσε πολύ αυτό που είπες, γιατί κι εγώ αυτό σκεφτόμουν, ότι τελικά αλλάζουμε τόσο πολύ την εικόνα μας, όταν έχουμε πολύ έντονο άγχος για το πώς θα μας αποδεχτούν οι άλλοι.
Αν όμως γνωρίσουμε άτομα τα οποία μπορούν να μας αποδεχτούν για αυτό που είμαστε, ίσως τελικά να μην χρειαστεί να αλλάξουμε την εικόνα μας τόσο πολύ, να παρέμβουμε. χωρίς να σημαίνει ότι δεν μπορούμε να περιποιηθούμε τον εαυτό μας και κυρίως σε ειδικές περιστάσεις, δηλαδή αν θα έχουμε μία έξοδο ή ακόμα και αν δεν έχουμε καλή διάθεση και θέλουμε να περιποιηθούμε τον εαυτό μας, το έχω κάνει και εγώ για να νιώσω έτσι κάπως καλύτερα, να νιώσω πιο όμορφη.
Ραφαέλα, να έχεις ξεκινήσει από το σπίτι και νιώθεις όμορφη, ότι έχεις κάνει τόσο σωστό μακιάζ, ότι έχεις βάλει ωραία ρούχα, αλλά φτάσεις στο προορισμό σου, στο ραντεβού σου και δεν λάβεις αυτή την αποδοχή.
Εκεί η εκτίμηση για την ομορφιά αλλάζει. Δηλαδή μπορεί να σε κάνει ένα σχόλιο εκεί που πίστευες ότι ήσουν όμορφη, να νιώσεις ότι δεν είσαι.
[00:20:16] Speaker B: Όχι, γιατί η αλήθεια είναι ότι όταν βάφω και φτιάχνω το μαλλί μου ή δίνομαι όπως δίνομαι, αφιέρω έναν χρόνο και το κάνω... Εγώ γενικά έχω ένα τέτοιο ότι είμαι τελειομανής και θέλω να το κάνω στην πένα ότι κάνω.
Οπότε όταν φεύγω από το σπίτι μου είμαι σίγουρη για τον εαυτό μου, ξέρω τι έχω κάνει, ξέρω, με έχω δει στον καθρέφτη και έχω πει, φτούσου κοπέλα μου, πραγματικά.
Όταν βγαίνω έξω και μπορεί να μην πάρω σχόλιο, «Α, είσαι πάρα πολύ όμορφη», «Α, τι έκανες, λάμπεις» και τέτοια, δεν το κάνω για να με δουν οι άλλοι και για να μου πούνε, «Α, είσαι κούκλα». Εννοείται καλό, δεχόμενα τα σχόλια από ποιον κι αν έρχονται, αλλά το κάνω για να νιώθω ωραία όταν β που σημαίνει
[00:21:04] Speaker A: ότι μπορεί να το κάνεις ίσως πιο συχνά όταν δεν νιώθεις καλά.
[00:21:11] Speaker B: Και ναι και όχι. Δηλαδή μπορεί να μην νιώθω καλά και να μην έχω όρεξαν από αυτό... αλλά να βγω μόνο και μόνο για να μου φτιάξει διάθεση... ή και άλλες φορές, ναι, να από αυτό να φτιαχτώ... για να μου ανέβει το ηθικό, να μου ανέβει η διάθεση. Αλλά υπάρχουν και δύο περιπτώσεις.
[00:21:27] Speaker A: Να γυρίσω λίγο πίσω. Εμένα αυτό το φτού σου κοπέλα μου, μου άρεσε πολύ.
Μπορούμε να το λέμε είτε φοράμε μακιγιάζ και έχουμε βάλει τα καλά μας, μικρές και μεγάλες κυρίες, είτε και όταν βγαίνουμε φυσικές.
Και είναι καλό και ένας τρόπος να μην γίνει ο καθρέφτης δεινάστης και εχθρός, να κοιτάμε και να λέμε, Αρκετές
[00:22:14] Speaker B: φορές, ναι.
Μπορεί να κάτσω στο δωμάτιό μου, να κοιταχώ στον καθρέφτη, να το πω αυτό, να βάλω μουσική, να χορέψω μπροστά στον καθρέφτη και να πω, είσαι μια κούκλα.
Βοηθάει. Μπορώ να πω, βοηθάει. Με έχει βοηθήσει.
[00:22:28] Speaker A: Η εξωτερική μου εξοπλισία, όπως είπατε, είναι
[00:22:31] Speaker B: η εξωτερική μου εξοπλισία.
[00:22:32] Speaker A: Τι να επισκευάσει την εσωτερική, πιστεύεις, στους νέους της ηλικίας σου.
[00:22:39] Speaker B: Την επισκιάση. Κοιτάξτε, είναι ανάλογα πώς το βλέπει κάποιος. Δηλαδή, αν κάποιος κοιτάζει κάποιον και του αρέσει την εξωτερική του εμφάνιση και μόνο και ό,τι αρνητικό και να έχει στο χαρακτήρα του το παραβλέπει μόνο και μόνο επειδή αυτός που έχει δίπλα του είναι Θεός ή Θεά, τότε, ναι, πραγματικά. Δηλαδή, είναι ανάλογα με την οπτική του καθένα. Πιστεύω ότι δεν πρέπει να επισκιάζει η εξωτερική ομορφιά την εσωτερική και ότι πρέπει κυριολεκτικά να είναι Ένα και τα δύο.
[00:23:08] Speaker A: Μα είναι ούτως ή άλλως ένα.
Θέλω όμως να μου πεις, πιστεύεις ότι η γενιά σου δίνει υπερβολική σημασία στην εξωτερική εικόνα ή δίνει και στην εσωτερική. Τι γενιά είναι αυτή που στρέφει την προσοχή της.
[00:23:25] Speaker B: Σαφώς έχω ακούσει και έχω δει πολλές περιπτώσεις να εστιάζουν στην εξωτερική εμφάνιση, αλλά πραγματικά έχω δει και ξέρω και άτομα που έχουν εστιάσει στην εσωτερική, σε συνδυασμό με την εξωτερική.
[00:23:40] Speaker A: Δεν μπορείς δηλαδή έτσι να μας κάνεις μια πρόχειρη στατιστική και να μας πεις που γέρνει η πλάστικα.
[00:23:46] Speaker B: Δεν θα ήθελα να πω ανακρίβειες και να παρεξηγηθώ, γι' αυτό δεν το κάνω.
Αλλά...
Νομίζω η γενιά μου είναι λίγο πιο της εξωτερικής εμφάνισης. Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις που πραγματικά τις εκτιμάω και είναι δισεύρετες.
[00:24:04] Speaker A: Πάντα υπάρχουν και νέοι άνθρωποι δεν μπορεί τώρα να είναι έτσι και αύριο να γίνει αλλιώς.
Αυτή τη στροφή για την εξωτερική εικόνα την έχουν προκαλέσει τα μίντια.
[00:24:18] Speaker B: Να σας πω, δεν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους όλης της γενιάς μου ως προς αυτό το θέμα.
Σαφώς, τα μίντρια έχουν παίξει σημαντικό ρόλο σε αυτό. Εντάξει, όταν κάποιος ή κάποια βλέπει...
ένα μοντέλο μπροστά του γενική ή ιατρικό και ότι αυτό προωθείται συνέχεια ως το τέλειο εσαφώς επηρεάζονται και παιδιά μικρότερης ηλικίας και ενήλικες και έφηβοι και τα πάντα.
[00:24:46] Speaker A: Ναι και τώρα που το λες αυτό θυμάμαι ότι είχα δει μια καταπληκτική διαθήμιση που έδειχνε ένα κοριτσάκι το οποίο στεκόταν στον καθρέφτη και άρχιζε να μακιγιάρεται και μετά έβγαζε selfie και ύστερα έβαζε φίλτρα στις φωτογραφίες που έβγαζε και πίστευες πραγματικά ότι είναι ένα παιδί που, δεν ξέρω, εγώ θα εκτιμούσα ότι ήταν 12 ετών.
Στη φωτογραφία θα έδειχνε 25.
[00:25:23] Speaker B: Ναι.
[00:25:25] Speaker A: Εμείς παλιά το λέγαμε αυτό απαξιωτικά, ως αρνητικό χαρακτηρισμό, μικρομέγαλο λέγαμε είναι αυτό το κορίτσι.
Δηλαδή ενώ είναι μικρό, έχει πασχίσει να φανεί μεγάλο και αυτή η απώλεια του μέτρου έχει καλάσει την εικόνα.
Το βλέπεις αυτό γύρω σου, μικρά κορίτσια μικρομέγαλα.
[00:25:50] Speaker B: Δυστυχώς, ναι. Και πραγματικά...
Κυριολεκτικά τα βλέπω, δηλαδή κορίτσια από ακόμα και δημοτικό, δηλαδή δεν μπορώ να ξέρω ακριβώς ηλικίες τους, αλλά υποθέτω ότι ακόμα και από δημοτικό είναι, από 6η μέχρι 3η γυμνασίου.
Βλέπω κορίτσια τα οποία είναι έτσι όπως δίνονται, βάφονται, βάζουν λεφαρίδες, δηλαδή κάνουν πράγματα τα οποία ούτε δεν τα κατακρινώ, ότι κι εγώ μπορώ να τα κάνω. Κάνουν πράγματα όμως που δεν αρμόζουν στην ηλίξια τους.
[00:26:22] Speaker A: Εσύ είσαι πιο μεγάλη.
[00:26:24] Speaker B: Αυτό λέω, ότι δεν αρμόζουν στην ηλικία τους και ότι βιάζονται να τα κάνουν.
[00:26:28] Speaker A: Γιατί πιστεύεις?
Σίγουρα τα βλέπουν στα μίντια, έτσι δεν είναι?
[00:26:32] Speaker B: Σίγουρα. Και βλέπουν ότι, εντάξει, θέλω να μην βάλεις κάτι έξτρα πάνω σου για να είσαι ωραίος, αλλά το υπερβολικό, όπως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις που πλέον δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε την ηλικία του καθεκορισμού, δηλαδή παλιότερα, όταν, ας πούμε, ήμουνα εγώ δημοτικό, μπορούσαμε να καταλάβουμε ποιος είναι ηλίκιο, ποιος είναι γυμνά Τώρα πραγματικά βγαίνω έξω, βλέπω τέτοια κορίτσια, δεν μπορώ να καταλάβω ποια είναι η ηλικία τους πλέον.
Δηλαδή κάθομαστε και μαντεύουμε και το παίζουμε στο Joker κυριολεκτικά.
[00:27:04] Speaker A: Γιατί πιστεύεις, θέλεις γιατί το ρωτάω αυτό, γιατί επειδή αναφέρθηκε σε παιδιά, παιδιά είναι στο Δημοτικό, κοριτσάκια μικρά.
Έχουμε στο νούμερο ότι τα παιδάκια σε αυτή την ηλικία, επειδή δεν έχουν μπει στην εφηβεία ακόμη, ή τέλος πάντων είναι στην πρόημη εφηβεία, στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού κάποια κορίτσια, είναι αθώα πλάσματα.
Είναι ο θαυμασμός, ο θαυμασμός για τις μεγάλες γυναίκες που θέλω κι εγώ να μεγαλώσω. Είναι κάποιοι άλλοι λόγοι. Τι πιστεύεις?
[00:27:41] Speaker B: Τι να σας πω. Βασικά εντάξει το γεγονός ότι μικρά παιδιά στην ηλικία δημοτικού έχουνε κινητά και δυστυχώς βλέπουν αυτά τα λαθασμένα. Όχι λαθασμένα, μεγαλύτερα από την ηλικία τους πρότυπα να το θέσω έτσι.
Σαφώς και δεν τα βοηθάει και τα παρακινεί με λίγα λόγια να γίνουν ακριβώς έτσι.
Τώρα θαυμασμός για μεγάλες γυναίκες Θα μπορούσε, δηλαδή, να δει ένα κοριτσάκι μια γυναίκα 19χρονη ή μεγαλύτερη και να πει, πω πω θέλω κι εγώ να γίνω σαν αυτή, πω πω είναι πάρα πολύ όμορφη, κυκλοφορεί μόνη της, έχει νύχια, μπορεί και αυτό.
[00:28:24] Speaker A: Ναι, αυτό πια ένα τόσο μικρό παιδί να έχει νύχια, βαμένα, μητερά.
Να ρωτήσω κάτι. Ραφαέλα, είσαι μικρό κορίτσι ακόμη.
Μια νέα.
Μπορείς να μπει στη θέση μιας μαμάς που το κορίτσι της...
Τι ζητάει, θέλω να έρθω κι εγώ μαζί σου, να κάνω κι εγώ νύχια. Θέλω να πάρω το κραγιόν σου, να μαγειαριστώ.
Τι μας λες, τι μας συστήνεις στις μαμάδες του σήμερα.
Τι μπορούμε να... Τι είναι σωστό να κάνουμε.
[00:29:07] Speaker B: Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να βάλω τον εαυτό μου στη θέση μιας μητέρας, γιατί και εγώ είμαι πάρα πολύ νέα και δεν έχω ζήσει και τη μητροτά.
Μπορώ να το καταλάβω αυτό, το πώς μπορεί να αισθανθεί κάποια όταν έρχεται το παιδί της και τη ρωτάει, «Αχ, θέλω να κάνω αυτό σαν εσένα, θέλω να μου δώσεις το κρακιό, θέλω να δοκιμάσω τα τακούνια σου», γιατί και εγώ τα έκανα μικρή από περίεργεια.
Η αλήθεια είναι ότι η συμβουλή μου θα ήταν να δείξεις στο παιδί σου πράγματα δικά σου που τα κάνεις εσύ, αλλά με κάποιο μέτρο. Δηλαδή αυτό με τα τακούνια που και εμένα η μαμά μου μου τα έδινα όταν ήμουν μικρή ή οτιδήποτε, δεν μου έδωσε ποτέ καλυντικά να βάλω όμορφο παιδί.
[00:29:55] Speaker A: Πρέπει να λένε όχι, δηλαδή, στην υπερβολή.
[00:30:01] Speaker B: Δηλαδή να χτίσουν μια σχέση μάνας-κόρης που να μπορεί να είναι σαν ας πούμε φίλοι με φίλοι σε ένα σημείο, να υπάρχει εμπιστοσύνη και τέτοια. Απλά να μην δείχνουν τόσο πολλή πράγματα στα παιδιά τους που δεν είναι τόσο της ηλικίας. Γιατί μπορεί τα παιδιά τότε να βιώσουν, να μεγαλώσουν.
Γιατί κάθε ηλικία είναι εξαχωριστή, κάθε ηλικία έχει την ιδιαιτερότητά της.
[00:30:26] Speaker A: Να μην τα δείχνουν, τι εννοείς, ας πούμε, να μην βάφεται η μαμά και έχει δίπλα την κόρη και αυτή με τα πινέλα να προσπαθεί αυτό.
[00:30:32] Speaker B: Όχι, όχι, δεν λέω αυτό. Λέω ότι, ας πούμε, αν ρωτήσει το παιδί, αχ, θέλω να με κάνεις και εμένα, θέλω να με βάψεις και εμένα, έτσι, αχ, θέλω να βάλω κι εγώ κραγιόν, να της πει, αγάπη μου, αυτά δεν είναι για την ηλικία σου ακόμα, όταν μεγαλώσεις λίγο ακόμα, εγώ θα είμαι εδώ πέρα να στα δείξω.
[00:30:48] Speaker A: Πολύ ωραία μας τα είπες, παρόλο που δεν έχεις ζήσει τη μητρότητα.
Να δυσκολέψω λίγο την ερώτηση.
Αν ένα κορίτσι κοιτάζεται στον καθρέφτη, που εσύ είπες ότι τον έχεις φίλο, και δεν βλέπει να έχει αυτά τα χαρακτηριστικά που την βοηθούν να αισθανθεί όμορφη, πώς νιώθει, και τι πρέπει να κάνει μετά.
[00:31:24] Speaker B: Εκείνη τη στιγμή θα νιώθει, μπορεί να νιώθει ότι... Α, δεν θα αρέσω, μπορεί να μην αρέσω στα γόρια, γιατί είμαι έτσι.
Δεν μου αρέσει η μύτη μου, δεν μου αρέσει η μέση μου, δεν μου αρέσει το πόδι μου.
Τέτοια πράγματα μπορεί να νιώθει. Τώρα το τι μπορεί να κάνει. Αν υπάρχει κάτι, είναι αλλά και με την ηλικία, αν υπάρχει κάτι που μπορεί να το διορθώσει, ας πούμε, όσον αφορά το σώμα, με λίγη διατροφή, με γυμναστική, και τότε μπορεί να υπάρξει κάποια βελτίωση. Αυτό ναι.
Τώρα, όσον αφορά πρόσωπο, μύτες, προγούλοι και τέτοια, αυτά είναι...
[00:32:04] Speaker A: Καλά, προγούλοι δεν έχετε, τα μικρά κορίτσια.
[00:32:07] Speaker B: Λέω τώρα υποθετικά, είναι ότι...
[00:32:09] Speaker A: Αλλά μπορεί να μην της αρέσουν τα χαρακτηριστικά της.
Θα σου πω μια ιστορία. Είχα ένα πανέμορφο κορίτσι, το οποίο κάποια στιγμή τυχαία της, λέω, μα γιατί έχεις τόσο ωραία μαλλιά, δεν αφήνεις τα μαλλιά σου κάτω.
Και μου λέει, γιατί τα έπιανε πάντοτε, ξέρεις, λαστιχάκι πίσω.
Και μου λέει, δεν μπορώ. Και εκεί μου αποκάλυψε με μεγάλη ντροπή, ενώ την ήξερα αρκετά χρόνια, ότι αρκετά χρόνια, εννοώ, την είχα σε δύο τάξεις, ότι πετούσαν τα αυτιά της, μην φανταστείς κάτι το ιδιαίτερο, και γι' αυτό δεν ήθελε, αυτό τελικά αποκαλύφθηκε ότι την βασάνιζε.
Εκεί ένα κορίτσι αυτής της ηλικίας νιώθει ότι δεν αξίζει.
Τι κάνει για να νιώσει ότι αξίζει?
[00:33:08] Speaker B: Καταρχάς σίγουρα αξίζει, απλά η δική το οπτική, το δική να πιστεύει ότι δεν αξίζει.
[00:33:14] Speaker A: Καλά, να σου πω κάτι, μερικές φορές μπορεί, εγώ το πιστεύω, μπορεί ο καθρέφτης να σε προδίδει, δηλαδή να βλέπεις κάτι που δεν σου αρέσει.
Μπορεί αυτό το ότι δεν σου αρέσει να έχει επηρεαστεί και από τα πρότυπα της ομορφιάς.
Μπορεί και στο σχολείο έξω κάποιος να σε έχει πειράξει, να σε έχει κοροϊδέψει.
Αν αυτό γίνει και πάνω από μία φορές, αρχίζει και σου χτυπάει καμπανάκι ότι όντως αυτό που βλέπω στον καθρέφτη δεν είναι ωραίο.
[00:33:44] Speaker B: Σε αυτή την περίπτωση πρέπει να προσπαθήσει το κοριτσάκι, με αυτή την περίπτωση γενικά ο οποιοδήποτε, να αποδεχθεί σε κάποιο σημείο την ευθότητα, ότι αυτά είναι τα αυτιά μου, αυτά είναι η μύτη μου, τώρα αν θέλω να τα αλλάξω με κάποιο τρόπο, Ας πούμε για τη μύτη, αυτό που είπα και πριν είναι ότι δεν είναι στην ηλικία 16 χρονών παιδί να πάει να κάνει πλαστική στη μύτη άμα θέλει να την αλλάξει.
Δηλαδή κάποιες αλλαγές αρμόζουν σε μεγαλύτερες ηλικίες.
Δεν λέω ότι δεν μπορούν να γίνονται αν θέλουν να αισθανθούν πιο όμορφα. Έχω δει άτομα που έχουν αλλάξει κάποια πράγματα στο πρόσωπό τους, στην εξωτερική τους εμφάνιση και τους πήγαν περισσότερο.
Το θέμα είναι ότι πραγματικά Σε σύγκριση με αυτό που βλέπει ένας άνθρωπος το καθαρεύσει και δεν του αρέσει, πραγματικά οι διπλανοί του και ο εξωτερικός του περίγυρος τον βλέπουν πραγματικά πανέμορφο. Το έχω παρατηρήσει πάρα πολύ αυτό το πράγμα.
[00:34:45] Speaker A: Τι ωραίο αυτό που λες, Ραφαέλα!
Γυρίζει πάλι σε αυτό που έλεγες πριν, ότι οι άνθρωποι που μας αγαπούν, μας βλέπουν πανέμορφους.
Άρα, σε όποιον αρέσουμε και για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε, και αυτού σου, κοπελάρα μου, Μας τα είπες πολύ ωραία και μας απελευθέρωσες σε μια εποχή δύσκολη, με είδωλα πολλά, με πρότυπα ομορφιά συγκεκριμένα. Είναι και αυτό, ας είμαστε λίγο, η ομορφιά είναι, τι να πω, ένας απέραντος κήπος.
Έχει πολλές οπτικές και δεν είμαστε και όλοι οι ίδιοι και ο καθένας μας έχει τη δική του ομορφιά. Να μην ξεχνάμε όμως ότι το σημαντικό σε αυτές τις νεαρές ηλικίες είναι να νιώσουμε πρώτα καλά μέσα μας.
όταν νιώσουμε καλά μέσα μας αυτή η αυτοπεποίθηση που έχει ο άνθρωπος αντανακλά.
Ραφαέλα, σε ευχαριστώ πάρα πολύ που ήσουν μαζί μας σήμερα.
[00:35:50] Speaker B: Εγώ σας ευχαριστώ.
[00:35:51] Speaker A: Και κάναμε αυτή την ωραία συζήτηση.
Εμείς κάπου εδώ θα πρέπει να σας αφήσουμε μέχρι την επόμενη εκπομπή που κάποιος άλλος νέος, κάποια άλλη νέα, θα έχει κάτι να μας πει και εμείς θα αφήσουμε ανοιχτά τα μικρόφωνα για να τους ακούσουμε.
