Episode Transcript
[00:00:09] Speaker A: Σε αυτή την εκπομπή, ο Φώτης έχει κάτι να μας πει για την αγωνία της επαγγελματικής αποκατάστασης και εμείς αφήσαμε ανοιχτά τα μικρόφωνα για να ακουστεί.
Φώτη, χαίρομαι πάρα πολύ που είσαι εδώ, γιατί έχω και αρκετό καιρό να σε δω για να είμαι ειλικρινής.
Θέλεις να συστηθείς?
[00:00:34] Speaker B: Ναι, και εγώ αρχικά να πω ότι είμαι πολύ χαρούμενος που σας βλέπω μετά από τόσο καιρό.
[00:00:39] Speaker A: Ευχαριστώ.
[00:00:40] Speaker B: Είμαι ο Φώτης, είμαι 26 χρονών.
Έχω αποφτήσει από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο της Σχολής των Μηχανών Μηχανικών.
Αυτή την περίοδο είμαι στη φάση εύρησης εργασίας.
Κάποιας μόνιμης και να ικανοποιεί όλα αυτά που έχω ονειρευτεί και όλα αυτά που σκοπεύω να κάνω.
[00:01:00] Speaker A: Τι ωραία!
Δίκιο έχεις, μου άρεσε όπως το είπες, γιατί πραγματικά οι νέοι άνθρωποι, όπως και όλοι οι άνθρωποι, σπουδάζουν σε ό,τι επιχειρούμε. Έχουμε ένα όνειρο, δηλαδή, αυτό είναι και το κίνητρο, να πετύχουμε κάτι μετά, πόσο μάλλον και με αυτές τις σπουδές, που αυτή η σχολή είναι πολύ δύσκολη, χωρίς να ακυρώνουμε άλλες, αλλά είναι μία σπουδή που έχει απαιτήσεις να ξεδιπλώσουμε λίγο το κουβάρι από την αρχή.
Εγώ σε γνώρισα στην προσπάθεια των πανελλαδικών εξετάσεων.
Ξέρω ότι είσαι σεμνός, αλλά νομίζω ότι χρειάζεται να υποθεί ότι ήσουν ένας μαθητής με πολύ υψηλές επιδόσεις στα θετικά μαθήματα.
Φώτη, ήσουν πάντα ένας μαθητής με πολύ υψηλές επιδόσεις.
[00:01:58] Speaker B: Υψηλές επιδόσεις στα θετικά μαθήματα νομίζω από την ηλικία της πρώτης γυμνασίου.
Θυμάμαι να τα πιένω αρκετά καλά και να μην είναι εύκολο να διαβάσω για αυτά και να επιτύχω στα διαγωνίσματα.
[00:02:11] Speaker A: Στην έκθεση βέβαια που δούλεψαμε μαζί είχες πολλιά.
[00:02:14] Speaker B: Στην έκθεση να πω χαρακτηριστικά ότι στο πρώτο μάθημα που είχα κάνει σε ένα φροντιστήριο, δηλαδή το θυμάμαι μου είναι χαργαμένο αυτό, είχε πει η κάθηγήτρια τότε, ξέρω εγώ, είχε χρησιμοποιήσει ένα στίχο από ένα τραγούδι, νομίζω, του Άιμινους του Παντελή Παντελήδη, και είχε πει από πού να αρχίσω και από πού να διώσω, κάτι αντίστοιχο, ξέρω εγώ. Οπότε, φαντάζομαι είχε πολλά προβλήματα η έκθεση. και ήταν κάτι ξέρω που και λόγω της δυσλεξίας ήταν κάτι που με μάγκωνε να το πω κάπως έτσι δηλαδή δεν ήταν τόσο διαχειρήσιμο και εύκολο για μένα δηλαδή να αφιερώσω τις εργατόρες μου και να αναπτυχθώ δηλαδή συναντούσα συνέχεια εμπόδια.
[00:02:55] Speaker A: Ωραία, χάρηκα που το είπες. Σκεφτόμουν να το πω, να μην το πω, αλλά επειδή έχουμε ηχογραφήσει και μία άλλη εκπομπή που σχετίζεται με αυτό το θέμα της δυσλεξίας.
Ο Φώτης διαγνώστηκε με δυσλεξία και είναι ο Φώτης που ακούτε.
και ο Φώτης που θα ακούσετε με όλες αυτές τις παραγαμηνές και όλα αυτά τα προσόντα και να πω όχι μόνο φυσικά τα πνευματικά και με αυτή την πρόοδο που θα μεγαλουργήσει και είμαι σίγουρη και δεν το λέω έτσι για να σου δώσω ελπίδες, είμαι σίγουρη.
[00:03:30] Speaker B: Μακάρι μου.
[00:03:30] Speaker A: Αλλά επειδή ήσουν μαθητής μου και με τα ηθικά σου εφόδια, Φώτη, Μια σπουδαία ψυχή είσαι.
Μέσα σου κρύβονται αυτές οι δύο σημαντικές υποστάσεις. Ένα πολύ έξυπνο μυαλό και μια σπουδαία μεγάλη ψυχή.
Το βλέπω κάθε φορά και μου κάνει εντύπωση πόσο λίγο γνωριζόμαστε ουσιαστικά.
Κάναμε μαζί έκθεση πολύ λίγο καιρό, μόνο προς το τέλος της Τρίτης Λυκείου και ακόμα και τώρα, αφού ότι τότε τον βλέπω, είναι ένας άνθρωπος που μόνο και που με κοιτάει, βλέπω, δεν ξέρω την ευγνωμοσύνη που δεν μου τη χρωστάς, μα το βλέπω και μου κάνει εντύπωση πολύ το πόσο έτσι γενναιόδωρος είσαι ψυχικά.
[00:04:19] Speaker B: Και νομίζω είναι μια ωραία ιστορία δηλαδή αυτό. Στο podcast ακούγονται ιστορίες. Νομίζω πρέπει να αξίζει να ακούς αυτή η πορεία που είχαμε ή η συνεργασία που είχαμε. Τι πιστεύετε?
[00:04:29] Speaker A: Δεν φοβάμαι μήπως φύγουμε από το θέμα.
[00:04:31] Speaker B: Μην φύγουμε από το θέμα, ναι. Μπορεί να φύγουμε.
[00:04:33] Speaker A: Και δεν θα ήθελα, ίσως δεν ξέρω ότι θα πεις πολλά θετικά, έτσι να ακουστώ σε αυτή την εκπομπή σαν λίγο αυτάρεσκι. Αλλά σε ευχαριστώ για την πρόθεση. Φώτη μου, για πες μου λοιπόν, ήσουν πάντα καλός στο σχολείο. και έγραψες πολύ υψηλούς βαθμούς, προφανώς, και στις πανελλαδικές εξετάσεις.
Ήσουν μέσα στους πρώτους.
Θες να μας πεις με τη σειρά πέρασες.
[00:05:05] Speaker B: Ναι, νομίζω. Όχι, νομίζω. Δωδέκα τους πέρασα.
Ναι. Είχα γράψει 18.900 και αμόρια. Και κάτι.
Ναι. Πήγε αρκετά καλά. Όσο σου θέλω να πω... Δεν ξέρω αν αυτό είναι αυτό που είπατε και εσείς ότι είμαι ταπεινός. Αλλά θεωρώ ότι οι Πανελλήνες έχει έναν παράγοντα μέσα στη τύχη.
Οπότε θα πω ότι... πέρα από την επιμονή μου και όλη την προσπάθεια που είχα δώσει στις Πανελλήνες στα διαβάσματα, ήμουν και αρκετά τυχερός θεωρώ. Οπότε με συνδυασμό όλα αυτά.
[00:05:35] Speaker A: Εγώ πάλι ως εκπαιδευτικός δεν την πιστεύω την τύχη. Θα ακούσετε τώρα για πρώτη φορά μία ψυμμαχία.
Απλά νομίζω ότι είναι αυτή η ταπεινότητά σου. Δεν ήσουν τυχερός. Δεν νομίζω ότι και στη χρονιά σου ήταν εύκολα τα θέματα. Ήμουν.
[00:05:48] Speaker B: Τυχερός γιατί είχε δύσκολα θέματα στα μαθηματικά που ήμουν καλός, που τα πήγα περίφημα. Και μετά στην έκθεση έπεσε το αγαπημένο μου θέμα, που ήταν νομίζω οι επιστήμες. Ναι, ναι.
Οπότε εντάξει. Όλα.
[00:06:00] Speaker A: Προμένω. Ναι.
[00:06:02] Speaker B: Και επίσης νομίζω το είχατε μαντεύσει όλα στο θέμα.
Να.
[00:06:05] Speaker A: Θα το πει. Δεν μπορεί να είχα σκάσει αν δεν το πει.
Φώτη, πώς ήταν τα χρόνια των σπουδών?
Των.
[00:06:13] Speaker B: Σπουδών, ωραία.
Ήταν.
[00:06:15] Speaker A: Δύσκολα, γιατί λένε ότι οι σχόλες αυτές είναι πολύ δύσκολες και απαιτητικές. Ναι.
[00:06:19] Speaker B: Ήταν απαιτητικές. Μετά από κάποιο έτος τα μαθήματα ήταν πολύ απαιτητικά με πολλές εργασίες και έπρεπε να φέρεις πολύ χρόνο για να τα καταλάβεις και να ολοκληρώσεις εργασίες που είχαν πραπαιτούμενες.
Ωστόσο, Επειδή είμαι ένας Έλληνας φοιτητής, τα πρώτα χρόνια ήταν ξέγνοιαστα, δηλαδή πολλές εξόδους, όχι τόσο πολύ διάβασμα. Και.
[00:06:47] Speaker A: Μετά την ξεκούραση τι έγινε.
Ναι.
[00:06:50] Speaker B: Μετά είπαμε ότι ήταν δύσκολα και απαιτητικά τα μαθήματα, οπότε ήθελε πολύ διάβασμα.
Έμαθες.
[00:06:57] Speaker A: Νιώθεις ότι έμαθες πολλά.
Όπως.
[00:07:00] Speaker B: Είπε και ένας καθηγητής μας, η ουσία είναι να μην φύγετε με γνώσεις, αλλά να φύγετε με την οτροπία του μηχανικού.
Τι.
[00:07:10] Speaker A: Ωραία. Τι εννοούς ήθελες να μας τα εξηγήσεις.
Ναι, εξηγούσε. Γιατί είναι και ένα επάγγελμα που ξέρεις, το θα ακούμε και τα παιδιά, είχαμε εδώ και άλλα παιδιά στο παρελθόν που μίλησαν έτσι για τον επαγγελματικό προσανατολισμό και ένα παιδί που σπουδάζει στο Πολυτεχνείο και συζητούσαμε γι' αυτό ότι πολύ εντυπωσιακή η σχολή και πολλά παιδιά εντυπωσιάζουν, θέλουν να εισαχθούν, αλλά στην ουσία δεν ξέρουμε τι είναι το επάγγελμα του μηχανικού. Ναι.
[00:07:37] Speaker B: Ναι, σωστό.
Τι.
[00:07:39] Speaker A: Είναι, θες να μας πεις και εσύ την οπτική σου. Ναι.
[00:07:42] Speaker B: Η οπτική μου θεωρώ ότι είναι... Ο μηχανικός σου δίνει κάποια εφόδια... που σε κάνει πολύ καλό στο να βρίσκεις... να βρίσκεις λύσεις σε διάφορα προβλήματα. Οπότε σου αναπτύσσει την αναλυτική σκέψη... να τα βλέπεις τα πράγματα... να τα περικλείς όσο γίνεται πιο σωστά... και σιγά-σιγά να τα ασθενέψεις και να βρίσκεις τη λύση. Οπότε αυτό θεωρώ ότι αυτή είναι η νοοτροπία... είναι να σκέφτεσαι αναλυτικά.
Αυτό θεωρώ εγώ ότι είναι...
Πολύ.
[00:08:10] Speaker A: Ενδιαφέρον έτσι όπως το έθεσες.
Άρα νομίζω ότι κριτική σκέψη και συνδυαστική σκέψη. Ναι, ναι.
Ακολούθησες.
[00:08:22] Speaker B: Τη ρομποτική.
Στο τέταρτο έτος έπρεπε να αποφασίσω... Στο Πολυτεχνείο υπάρχει μια διπλωματική εργασία... που πρέπει να την κάνει στο τελευταίο εξάμηνο.
Παρ' όλα αυτά, στο Πολυτεχνείο... οι απαιτικές διπλωματικές εργασίες παίρνουν πολύ παραπάνω.
Κι εγώ είχα αποφασίσει τότε ότι είναι καλή σκέψη... να βρω ένα καθηγητή που να έχει δυνατό ακαδημαϊκό background.
Ναι, να το πούμε έτσι.
Με λίγα ελληνικά και λίγα γλυκά. Ναι.
[00:08:52] Speaker A: Τώρα αυτή η σιωπή μου δίνει την ευκαιρία να πω, γιατί σε σχέση με το τέλος της σιωπής, δηλαδή την αποκάλυψη, αυτό το φοβερό ακαδημαϊκό background, ότι ο Φώτης γενικά είναι των προκλήσεων και έχει την τάση να επιδιωκεί ψηλούς στόχους.
Ναι.
[00:09:11] Speaker B: Ναι, την έχω αυτήν. Γιατί.
[00:09:12] Speaker A: Έχει και σχέση και με το θέμα που θα συζητήσουμε. Ναι.
[00:09:14] Speaker B: Ωστόσο δεν ξέρω αν ήταν σε καλό, αλλά εντάξει.
Γιατί ήταν πολύ απαιτητικός καθηγητής, δηλαδή, η διπλωματική εργασία μου πήρε δύο χρόνια και ήταν μια περίοδος της ζωής μου, δηλαδή, αρκετά πιεστική. Ναι.
[00:09:25] Speaker A: Ήταν όμως ενδιαφέρουσα.
Ήταν αποτελεσματική.
Αν.
[00:09:31] Speaker B: Κρίνω τώρα το ότι ψάχνω δουλειά εδώ και έξι μήνες ή παραπάνω, θεωρώ ότι δεν είναι αποτελεσματική. Δηλαδή, εγώ θεωρούσα ότι μετά από όλο αυτό το κόμπο που είχα κάνει και αυτά που άκουγα, ότι θα με παρακαλάνε για να δουλέψω σε αυτούς. Που εν τέλει γίνεται το ανάποδο, ξέρω εγώ.
Άκουσα.
[00:09:48] Speaker A: Την απογοήτευση. Αποφύτησες.
Και τώρα έχεις τα όνειρά σου.
Και τώρα δυσκολεύεσαι στην ελληνική αγορά. Θέλεις να μας πεις γιατί δυσκολεύεσαι.
Ναι.
[00:10:03] Speaker B: Γιατί οι στόχοι μου και απαιτήσεις μου στο εργασιακό κομμάτι δεν συνάδουν με την ελληνική οικονομία. Δηλαδή, οι θέσεις που ψάχνω εγώ δεν υπάρχουν. Οι θέσεις που ψάχνω είναι πιο πολύ σε product designing, σε δουλειά μηχανολογικούς και διαστή.
Τι.
[00:10:26] Speaker A: Είναι αυτό, θες να μας το εξηγήσεις λίγο. Είναι πολύ δική η όρκη.
Ξέρεις γιατί στο λέω και για να γίνουμε σαφείς για τους ανθρώπους που μας ακούν και επειδή αυτό που ακούγεται είναι ότι αν αποφοιτήσεις από μια τέτοια πολυτεχνική σχολή ανοίγουν όλες οι πόρτες. Το είπες και εσύ αυτό πριν. Ναι. Οπότε να δούμε μήπως είναι πολύ εξειδικευμένο αυτό που ζητάς. Για εξηγήσέ μας λίγο τι είναι αυτό που ψάχνεις. Ωραία.
[00:10:54] Speaker B: Για αρχή να θέσουμε έξω το τι παρέχει η Ελλάδα, που είναι εύκολο να το πω και εγώ γιατί τα άλλα είναι λίγο πιο σύνθετα. Ναι, βεβαίως. Ή μπορεί και να μην τα έχω ανακαλύψει κι εγώ ίδιος δηλαδή τι ακριβώς ψάχνω. Είναι.
[00:11:06] Speaker A: Και αυτό ένα ζήτημα, εντάξει.
Σίγουρα.
[00:11:09] Speaker B: Η Ελλάδα αυτό που μπορεί να προσφέρει αυτή τη στιγμή είναι εργασίες που έχουν κοντά στο πολιτικό μηχανικό. Δηλαδή σε κτηριακές ανάγκες ή σε μηχανικούς επίβλεψης που πηγαίνουν στο πεδίο και ελέγχουν πράγματα.
[00:11:20] Speaker A: Αυτό βέβαια, ο πολιτικός μηχανικός είναι μια άλλη ειδικότητα από τη δική σου, δεν είναι. Ναι.
[00:11:24] Speaker B: Ωστόσο πολλοί μηχανολόγοι έχουν κατευθυνθεί σε αυτό το τομέα και υπάρχουν δουλειές μηχανολόγια. Δηλαδή, σε αυτό το κομμάτι χρειάζονται μηχανολόγια. Δεν είναι ότι μπορεί να την κάνει αυτή η δουλειά κάποιος πολιτικός μηχανικός. Οπότε πολλοί έχουν στράφει προς τα εκεί.
Υπήρχε, βλέπουμε, ανακαινήσεις σε εμπορικά κέντρα όπως το Μόλ ή τώρα με το ελληνικό. Δη Και φαντάζομαι επειδή είναι και μεγάλα έργα, μαθαίνεις. Οπότε, σε αυτό το τομέα, η Ελλάδα μπορεί να παρέχει κάτι. Πέρα από αυτό, θεωρώ ότι δεν παρέχει και δεν είναι πόσο κάποια εταιρεία μπορεί να το τρέξει ή να κάνει μεγάλα πράγματα.
Οπότε, στις δικές μου ανάγκες, εμένα το όνειρό μου ήταν να συνδυάσω τη μηχανολογία με τον τομέα της υγείας.
Εδώ στην Ελλάδα... Δηλαδή.
[00:12:05] Speaker A: Τι να κάνεις, ακούγεται πολύ ωραίο αυτό.
Το.
[00:12:07] Speaker B: Οτιδήποτε, πραγματικά. Δηλαδή, ό,τι έχει σχέση με... Να.
[00:12:10] Speaker A: Δημιουργήσεις μηχανήματα, να σχεδιάσεις... Είτε.
[00:12:12] Speaker B: Να δημιουργήσω μηχανήματα, είτε να μελετήσουμε κάτι που μπορεί να βοηθήσει, π.χ.
παίρνουν τις ακτινογραφίες και τις μετατρέπουν σε 3D αρχείο, να το πω κάπως έτσι.
Και μετά πάνω σε αυτό το αρχείο μπορείς να κάνεις διάφορες μελέτες, είτε το πώς να γίνει ένα χειρουργείο, είτε το πώς να... Και στη.
[00:12:32] Speaker A: Διάγνωση, φαντάζομαι.
Στη διάγνωση.
[00:12:35] Speaker B: Αρκεί η ακτινογραφία, το 3D... Δεν είναι.
[00:12:38] Speaker A: Όμως λίγο έτσι πιο αναλυτικό αυτό. Ναι, ναι.
[00:12:40] Speaker B: Ναι, ναι. Οπότε ας το πούμε φουλ γενικά ότι... πέρα από τα μηχανήματα, δηλαδή, έχει πολλές εφαρμογές η μηχανολογία πάνω στην ιατρική.
που στην Ελλάδα δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλά τέτοια και να υπάρχουν θα παίρνουν έτοιμα προϊόντα και μηχανήματα απ' έξω.
Οπότε ο μηχανολογής μηχανικός στο τμήμα το R&D, δηλαδή στο Research & Development, έρευνα και ανάπτυξη, όπως λέγεται. Ναι. Ναι.
Δεν υπάρχει, δεν χρειάζονται τέτοιο πράγμα. Αυτό εμένα.
[00:13:12] Speaker A: Με ενδιαφέρει.
Γιατί, δηλαδή, γιατί παίρνουμε κάτι, γιατί αυτό τώρα έχει και εθνικές προεκτάσεις. Γιατί γενικά έχουμε την τάση να κάνουμε εισαγωγή και να μην δίνουμε χώρο στους νέους επιστήμονες να δημιουργήσουν στο εσωτερικό.
Έχει κάποιο οικονομικό όφελος για τις εταιρείες ή είναι, πιστεύεις, κάποιοι άλλοι λόγοι που υπαγορεύουν αυτή την πολιτική. Ναι.
[00:13:46] Speaker B: Σίγουρα ευθύνονται οι εταιρείες, δηλαδή αν μια εταιρεία δει ότι βγάζει καλά κέρδη με το να παίρνει τα προϊόντα από το εξωτερικό, θα ακολουθεί σε αυτή την πορεία και δεν θα την ενδιαφέρει καθόλου η ανάπτυξη της χώρας του.
Οπότε θεωρώ ότι... δεν ευθύνονται οι άνθρωποι που έχουν εταιρείες, ευθύνονται το κρατικό σύστημα όλο, ότι δεν δίνονται λεφτά τόσα πολλά σε αυτό το κομμάτι, δηλαδή ιδέες εφητητών να αναπτύσσονται έτσι ώστε να υπάρξει κάποια εταιρεία, οπότε θεωρώ σε αυτό το κομμάτι ότι δεν υπάρχει κατάλληλη υποστήριξη σε τέτοιες ιδέες, οπότε εφόσον δεν υπάρχει τέτοια υποστήριξη, κανείς δεν θα βάλει από τη τσέπη του να ρισκάρει χρήματα πάνω σε μια τέτοια ιδέα, Ωραία. Φωτή.
Συγγνώμη κιόλας. Και όσοι καταφέρουν και φτιάχνουν μια τέτοια ιδέα... καταλήγουν να την αναπτύσσουν και μετά να βάζουν γραφεία αλλού... για να φαίνεται πιο... να έχει καλύτερο background η εταιρεία τους. Γιατί με δύο ανθρώπους που είχαμε μιλήσει σε αυτή τη διαδικασία... είχαν αναπτύξει δικά τους πράγματα. όπου και οι δύο είχαν τα γραφεία τους σε διαφορετική χώρα... έτσι ώστε να παρέχουν άλλη εμπιστοσύνη στον πελάτη τους... ότι δεν είμαστε από την Ελλάδα, είμαστε από το Λονδίνο. Όχι, δεν είμαστε από την Ελλάδα, είμαστε από την Αμερική.
Ο ένας είχε γραφεία στο Λονδίνο, ο άλλος είχε γραφεία στην Αμερική.
Οπότε αυτό είναι κάτι πολύ φυσιολογικό. Είναι ένα εμπόδιο που δεν μπορούμε να το επερβούμε. Αυτό το.
[00:15:09] Speaker A: Δικαιολογείς ή πιστεύεις ότι είναι στερεότυπο ή.
[00:15:12] Speaker B: Αδικαιολόγητος φόβος.
Το δικαιολογώ.
Γιατί την Ελλάδα στο εξωτερικό δεν ξέρω, δεν έχω εμπειρία, αλλά από αυτά που ακούω δεν νομίζω κάποιος να θεωρεί την Ελλάδα αξιόπιστη χώρα ή χώρα που μπορεί να αναπτύξει πράγματα.
Αυτό.
Ωραία.
[00:15:31] Speaker A: Κοίταξε να δεις. Θέλω να σταθώ σε αυτό που είπες πριν, ότι αν το Πανεπιστήμιο είναι εξεκομμένο από την αγορά εργασίας, εκτιμώ εγώ, αυτή είναι η δική μου γνώμη, και δεν υπάρχει μέριμνα από το κράτος, το Πανεπιστήμιο, οι φοιτητές και οι φοιτήτρες που αποφοιτούν από αυτό και οι ικανότητες που έχουν αποκτήσει, οι δεξιότητες που έχουν αποκτήσει, δεν δίνεται η ευκαιρία κίνητρα να γίνουν οι δεξιότητες ικανότητες και δεν επενδύουμε σε αυτό, τότε το Πανεπιστήμιο θεωρώ ότι περιορίζεται ως προς το κοινωνικό του όφελος.
Είναι κρίμα, εγώ το βλέπω μέσα στις τάξεις και θέλω να ελπίζω ότι έχει αρχίσει να φαίνεται μέσα από αυτές τις εκπομπές, από το λόγο των παιδιών, από την καθαρή σκέψη, από τις σπουδές τους, πόσα εφόδια έχουν τα ελληνόπουλα και είναι κρίμα να μην αξιοποιούνται και να μην έχουν ευκαιρίες να προσφέρουν και στη χώρα τους, στη χώρα μας, μέσα από το έργο τους και τις ικανότητές τους.
Να πάμε λίγο να ταξιδέψουμε στο χάρτη. Τι θα γίνει αν βγεις στο εξωτερικό πρώτον και δεύτερον, ποια είναι η γη της επαγγελίας, ας το πούμε έτσι ποιητικά, για αυτό που έχεις σπουδάσει. Πού θα έπρεπε να πας για να έχεις πιο.
[00:17:02] Speaker B: Πολλές ευκαιρίες. Τέλεια. Ναι. Για το δεύτερο κομμάτι, χώρες όπως είναι η Ολλανδία ή η Ελβετία είναι χώρες που έχουν πολλές εταιρείες πάνω σε αυτό το τομέα που είπαμε, οπότε θεωρώ μία από αυτές τις δύο επιλογές θα ήταν οι χώρες επαγγελίας.
Τι θα.
[00:17:18] Speaker A: Γίνει επαγγελματικά, θα είναι πιο εύκολο να αποκατασταθείς επαγγελματικά. Σίγουρα, ναι.
[00:17:24] Speaker B: Υπάρχουν πολύ περισσότερες ευκαιρίες.
Υπάρχουν εταιρείες που ασχολούνται με πράγματα που είναι hot ή με πράγματα που είναι, πώς να το πω... Που αυτοδιαιτώνει τον ικανότητό σου. Οι παίχτες, δηλαδή είναι οι άνθρωποι που από αυτούς βγαίνει η κύρια δουλειά, οπότε από αυτούς θα μάθω πράγματα.
Τώρα το.
[00:17:43] Speaker A: Έξιχο καλά, Μια χαρά το εξηγείς. Ωραία. αλλά... Ας ταξιδέψουμε και άλλο. Ναι, ναι. Ας ταξιδέψουμε χρονικά.
Τελεία. Σε ένα υποθετικό μέλλον και ας πούμε ότι έχεις προσληφθεί. Έχεις προσληφθεί εκεί, σε μία από τις δύο χώρες της επαγγελίας, στη δική σου χώρα της επαγγελίας και έχεις αποκατασταθεί επαγγελματικά.
Έχει τελειώσει η αγωνία. Νιώθεις δικαιωμένος.
Πώς φαντάζεσαι ότι θα είναι ο Φώτης σε αυτό το σενάριο.
[00:18:15] Speaker B: Τώρα, όπως το κοιτάω τώρα, σίγουρα θα νιώθω πολύ ικανοποιημένος το ότι έφυγα από την Ελλάδα και βρήκα μια δουλειά που με ικανοποιεί.
Οπότε σίγουρα αυτό, θα νιώθω πολύ ικανοποιημένος.
Μετά όταν περάσουν τα χρόνια θα αρχίσουν να μπαίνουν άλλες σκέψεις. Όπως?
Όπως πόσο καιρό να κάτσω εδώ, μήπως να δω σιγά σιγά και τις θέσεις στην Ελλάδα που υπάρχουν, που τώρα όχι σαν τζούνιερο, όχι σαν αρχάριος, μήπως μπορώ να βρω καλύτερες θέσεις ή μήπως έχει αναπτύσσει κάποια άλλη εταιρεία που να έχει τους ίδιους στόχους με εμένα. Το ελπίζεις.
[00:18:54] Speaker A: Ότι μπορεί να γίνει ή το θεωρείς εισαπεσιόδοξος. Είναι ένα.
[00:18:58] Speaker B: Μονοπάτι που συμβαίνει. Πολλοί Έλληνες στην αρχή πάνε στο εξωτερικό για μερικά χρόνια, αποκτούν μια τεχνογνωσία και μετά στο μέλλον επιστρέφουν επειδή υπάρχουν καλύτερες θέσεις, κάτι τέτοιο.
Άρα σε.
[00:19:15] Speaker A: Αυτό το κομμάτι που τώρα το εργασιακό χώρο που αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει ελλείψεις, όπως μας είπες, ελπίζεις ότι στο μέλλον θα υπάρχουν ευκαιρίες.
Ναι, ναι.
[00:19:28] Speaker B: Θεωρώ και τώρα, δηλαδή υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες σε έναν, έτσι λέγεται ο όρος senior και junior. Ο senior είναι αυτός που έχει χρόνια προϋπηρεσίας, πέντε, κάπου εκεί. Ενώ ο junior είναι αυτός που δεν έχει καθόλου.
Ή έχει λίγα. Και εσύ είσαι junior. Ναι. Οπότε, από αυτά που βλέπω, υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες στον senior.
Οπότε, με ένα πέρασμα στο εξωτερικό, αποκτούντας μερικές γνώσεις, μπορείς να επιστρέψεις στην Ελλάδα σαν senior και να χτυπήσεις καλύτερες θέσεις. Αυτό θα.
[00:19:55] Speaker A: Είναι καλές οι συνθήκες ή μικρές οι συνθήκες. Δεν θα.
[00:20:00] Speaker B: Συγκρίνονται με το εξωτερικό, αλλά άμα τα βάλεις πάλι σε μία ζυγάρια, δηλαδή πρώτα που φύγεις στο εξωτερικό πρέπει να σηκείς κάποια πράγματα.
Να πω τώρα μία μικρή ιστορία. Θεωρώ ότι σε μεγάλους στόχους ή σε πράγματα που θέλουμε να κάνουμε στη ζωή μας, Ναι.
Πρέπει πάντα να το απλοποιούμε και να κάνουμε κάποιες απλές ερωτήσεις.
Και έχει πλάκα μια ιστορία. Όταν ήμουν φαντάρος, ήμουν σε ένα επασπιστήριο και εκεί πέρα ήταν υπεύθυνη μια μεγάλη κυρία.
Θα αποστρατευόταν μετά από μερικούς μήνες.
Και κάτι συζητάγαμε και αυτή η γυναίκα, να δώσω ένα μικρό background, ήταν από κάποιο χωριό. Ήταν η γυναίκα που Επικροτήτων να είσαι στο δημόσιο. Δηλαδή μου έλεγε, «Για ρε Φωτάρα, είσαι έξυπνος, έχεις τόσα πτυχία, πήγαινε να κάνει μια...» Σε πίστευε όμως.
Ναι, ναι, ναι. Με πίστευε, θα σας πω γιατί.
Και μου έλεγε, «Υπάρχουν, πώς λέγονται, αυτές που πηγαίνεις διαγωνισμούς, έχεις τόσα πτυχία, πήγαινε να...» Τόσα πτυχία, ένα τυχείο είχα τέλος πάντων.
«Ωστόσο, έχει βρει έναν έξυπνο μηχανισμό για να απλοποιεί πράγματα και η δικιά της απλοποιημένη ερώτηση ήτανε, που μου είπε και εμένα να το κάνω όταν πελαγώνω, μου λέει, από αυτή τη διαδικασία, για να ξεκινήσεις με κάτι, έχεις σκοπό να κερδίσεις κάτι, έτσι μου το έλεγε αυτή, πρέπει να κερδίσεις. Ας πούμε τώρα, παράδειγμα, θέλω να πάω να πάρω μια μπαγκέτα, να φάω. Το ότι μπορεί να μου μίλησε άκομψα η κυρία εκεί πέρα για να πάρω την μπαγκέτα, δεν πρέπει να με νοιάζει εμένα, γιατί εγώ ήρθα εδώ πέρα να εκανοποιήσω την ανάγκη μου.
[00:21:39] Speaker A: Της.
[00:21:46] Speaker B: Συνειδητοποιήσω ότι βοηθάει αρκετά το να απλοποιείς όσο μπορείς και να κάνεις... Φυσικά. Και είχε και.
[00:21:51] Speaker A: Δίκιο.
[00:21:51] Speaker B: Από όσο μας αφηγήθηκες. Ναι, ναι. Οπότε, όταν φτάσεις στο σημείο να βρεις την εργασία σου, πρέπει να αποβάλλεις κάποια πράγματα όπως τι θέλουν οι γονείς σου ή τι θεωρείται από την κοινωνία αρεστό και όλα αυτά. Οπότε για να τα αποβάλλεις αυτά, θεωρώ ο καλύτερος τρόπος είναι να κάνεις απλές ερωτήσεις στον εαυτό σου.
Εμένα η απλή μου ερώτηση είναι και η πιο βασική ας πούμε.
Δύο βασικά είναι, ναι.
Η μία ερώτηση είναι αν αυτό θα με κάνει ευτυχισμένο. Ένα.
Και το δεύτερο είναι να πετύχω τους εσωτερικούς μου στόχους. Η δική μου στόχη είναι να καταφέρω με την δουλειά που κάνω να μπορέσω να... όχι να περιερθήσω, να...
Να βοηθήσω όσο γίνονται περισσότερους συνανθρώπους μου... είτε με κάποια ανακάλυψη που δυστυχώς δεν ξέρω αν θα έρθει ποτέ. Κάποια ανακάλυψη είναι μεγάλος.
[00:22:41] Speaker A: Στόχος. Φώτη, τι θα ήθελες να ανακαλύψεις?
[00:22:46] Speaker B: Είναι ωραίο αυτό. Θέλω.
[00:22:49] Speaker A: Και από προσωπικό διαφέρον να το ακούσω.
[00:22:53] Speaker B: Ιδανικά...
Πες το μας, να.
[00:22:57] Speaker A: Είσαι ειλικρινής.
Κι ας ακούγεται η.
[00:22:59] Speaker B: Ψηλό στόχος. Θα ήθελα, λοιπόν, έτσι λόγω της προσωπικής μου τέτοιας, λόγω των προσωπικών μου εμπειρίων, δηλαδή θα ήθελα να βρω ένα μηχάνημα που να άνθρωποι που έχουν χάσει την όρασή τους, ξέρω εγώ, να... Να μπορούν να δουν. Ναι, να μπορούν να.
[00:23:15] Speaker A: Δουν. Να την αποκαταστήσουν. Να.
[00:23:15] Speaker B: Την αποκαταστάσεις. Ποιος.
[00:23:17] Speaker A: Δεν έχει όραση.
[00:23:18] Speaker B: Εγώ, όπως μου.
Τι.
[00:23:20] Speaker A: Ωραίο στόχος. Ναι, ναι. Να τον πετύχεις.
Εντάξει.
[00:23:24] Speaker B: Είναι δύσκολες, δεν.
[00:23:24] Speaker A: Ξέρω. Έχεις δίκιο, γιατί είναι μια σοβαρή δύσκολη αυτή.
Ναι. Και εύχομαι να το πετύχεις και έχεις αισθάνει τώρα και τις σκέψεις και την ψυχή μου και την ελπίδα μου.
Ωραία. Άρα αυτό είναι το τι θα ήθελες για να είσαι προσωπικά ικανοποιημένος. Σε προσωπικό επίπεδο, σε αυτό το συνάρθρο θα αισθανόσουν αδικαιωμένος.
Ναι, σήμερα. Αν πήγαινες στο εξωτερικό και σου δίνονταν η ευκαιρία να κάνεις.
[00:23:49] Speaker B: Αυτή τη μεγάλη ανακάλυψη.
Ε, άμα έκανα τέτοιο πράγμα, όχι απλά δικαιωμένος, θα ήμουν ευτυχισμένος και ευλογημένος. Ναι, θα ήταν κάτι απίστευτο.
Θα ήμουν συνεχόμενο με ένα χαμόγελο, ξέρω εγώ. Αυτό θα ήταν ηθική.
[00:24:04] Speaker A: Ανταμοιβή ή υπάρχουν και άλλοι στόχοι που έχεις θέσει, όπως ας πούμε, η οικονομική ανταμοιβή.
Ή το κοινωνικό κύρος.
[00:24:15] Speaker B: Ε, όχι, κυρίως ηθική.
[00:24:17] Speaker A: Αυτό είναι αυτό που σε νοιάζει πιο πολύ.
Αυτή τη στιγμή, ναι.
Δεν μπορείς να το πετύχεις εδώ αυτό, στη χώρα σου.
Μπορώ να το πετύχω.
[00:24:25] Speaker B: Σε πολύ μικρό βαθμό.
Δεν είναι κάτι που.
[00:24:28] Speaker A: Μπορείς να το πετύχεις μόνος σου, δηλαδή.
[00:24:29] Speaker B: Χρειάζεσαι τεχνογνωσία, φαντάζομαι.
Ναι, αλλά είναι αυτό που είπα στην αρχή, να βοηθήσω τους ανθρώπους μου. Αυτό μπορώ να το κάνω είτε με μεγάλη αγκαλίψη, οπότε θα βοηθήσω πολλούς, είτε όπως κάνω τώρα, σχετικά κάνω τώρα, σχετικό είναι αυτό. Πηγαίνω θεωρητικά σε ένα κέντρο με άτομα με αναπηρία και σαν μηχανολόγος, δηλαδή τους έχω συστηθεί να μπορούμε να βρούμε τρόπους να κάνουμε πιο προσβάσιμα βράχματα ή πράγματα που έχουν αυτοί ανάγκη, π.χ. να ζωγραφίζουν, να φτιάξουμε μια διάταξη που να βοηθάει, να περιορίζει κάποιος το χέρι για να μπορεί να ζωγραφίσουν. Δηλαδή, άμα θες μπορείς να βρεις λύσεις, αλλά αυτές οι λύσεις θα είναι πιο σε μικρότερη κλίμακα, όπως είναι σε ένα απλό κέντρο. Πολύ ωραία για να κλείσουμε.
[00:25:18] Speaker A: Έτσι, να στρογγυλέψουμε κάπως την κουβέντα μας.
Αν πας στο εξωτερικό και όλα αυτά γίνουν, όλα αυτά τα ωραία γίνουν, έρθει μια καλή επαγγελματική ευκαιρία, σου δοθεί η τεχνογνωσία και μέσα από τη συνεργασία με άλλους συναδέλφους καταξιωμένους μάθεις και καταφέρεις να πετύχεις το εύχομαι αυτό που θέλεις, έρθουν οι οικονομικές απολαυές, έρθουν όλα αυτά που νιώθεις ότι αξίζεις, θα είναι όλα καλά.
[00:25:54] Speaker B: Θα έχει γίνει το πρώτο βήμα, οπότε θα είμαστε σε καλή φάση. Αλλά όχι, θέλει και άλλα πράγματα στη ζωή.
Έχει ένας άλλος στόχος για μένα, είναι να δημιουργήσω λίγο μια οικογένεια, ξέρω. Οπότε αυτό δεν είναι κάτι ευνοϊκό να το κάνεις εξωτερικό.
Ιδανικά δεν το έχουν ιρευτεί και να το κάνεις εξωτερικό. Γιατί?
Γιατί, όπως λέει και.
[00:26:15] Speaker A: Η.
[00:26:15] Speaker B: Φράση, παπούτσες από τον τόπο σου πρέπει.
[00:26:17] Speaker A: Να βάρεις. Α, μάλιστα. Άρα αυτό με έναν έμεσο τρόπο είναι ότι θα έχεις στο νου σου να γυρίσεις στη χώρα σου.
Ναι.
[00:26:25] Speaker B: Ναι, θα το έχω.
[00:26:26] Speaker A: Γιατί?
[00:26:29] Speaker B: Αρχικά δεν έχω πάει, οπότε μπορεί όταν το ζήσω να πω, είναι πολύ ωραία εδώ, δεν πρέπει να φύγω. Ναι, μπορεί να το πάθω αυτό.
Το έχω στο νου μου να γυρίσω γιατί θεωρώ στον τόπο που έχεις μεγαλώσει είναι πιο εύκολο να συνδεθείς με άτομα από ό,τι στο εξωτερικό που έχουν ζήσει τελείως διαφορετικά.
Οπότε αυτό, δηλαδή, είναι σημαντική και η σύνδεση με ανθρώπους, οπότε γι' αυτό σκέφτομαι να γυρίσω.
Δεν σκέφτομαι να γυρίσω με την ιδέα το ότι θα φέρω τη τεχνογνωσία εδώ πέρα και θα βοηθήσω τη χώρα μου να αναπτυχθεί. Δεν το βλέπω καθόλου έτσι.
[00:27:07] Speaker A: Δεν θα μπορούσε αυτό να.
[00:27:08] Speaker B: Γίνει. Αν μιλήσω συγκεκριμένα, δεν με νοιάζει, δεν με ενδιαφέρει.
Δηλαδή, δεν θεωρώ ότι θα γίνει κάτι και να το κάνω.
Γιατί το λες αυτό. Γιατί είναι κάτι που πολλοί λένε. Εγώ δεν συμφωνώ. Δεν... Πώς να το πω.
Δεν.
[00:27:27] Speaker A: Θα μπορούσε να εννοήσει.
[00:27:28] Speaker B: Τον τόπο σου αυτό.
Μπορεί να γίνει, αλλά σαν φώτη δεν με ενδιαφέρει. Δηλαδή, δεν με νοιάζει και.
[00:27:34] Speaker A: Να γίνει.
Δεν έχεις αυτή τη ρομαντική.
[00:27:36] Speaker B: Σκέψη. Όχι, όχι. Αυτό, ναι.
Άρα.
[00:27:39] Speaker A: Θα γυρίσεις για τους.
[00:27:40] Speaker B: Ανθρώπους. Θα γυρίσω για τους ανθρώπους.
[00:27:42] Speaker A: Ναι.
Ωραία. Κι αυτό καλό είναι. Ακούστηκε κάπως αυτό το τελευταίο, αλλά χαίρομαι που ήσουν ειλικρινής. Μπορεί αυτό που αυτή η αντιμετώπιση σου, Φώτη, να σχετίζεται με το ότι νιώθεις ότι είναι κακό που τα πετάμωλα στη χώρα, αλλά νιώθεις ότι αυτό το φαινόμενο του brain drain, όλα αυτά τα καλά μυαλά που αποφητούν από τα ελληνικά πανεπιστήμια ξενιτεύονται, θα να εξωθούνται να ξενιτευτούν και να είναι αυτό που είπες έτσι αποτέλεσμα μιας πικρίας.
Ναι, σίγουρα.
Εύχομαι να γιατρευτεί.
Εύχομαι να τα πετύχεις όλα αυτά που θέλεις. Εγώ είμαι σίγουρη ότι θα τα πετύχεις.
Να τα κυνηγήσεις με μεθοδικότητα.
Και να πας στο εξωτερικό. Μακάρι να σου δοθεί η ευκαιρία και στο εξωτερικό.
Και να δημιουργήσεις και να νιώσεις δικαιωμένος.
Και θα ήθελα να κλείσουμε λίγο με αυτό.
Θέλω να μου πεις ποια είναι τα συναισθήματά σου, να μην μιλήσουμε γενικά για τους νέους, όταν μετά από τόσα χρόνια νιώθεις ότι πρέπει να φύγεις. Πρέπει να φύγεις για να.
[00:29:01] Speaker B: Μπορείς να ονειρευτείς. Ναι.
Επειδή είναι μια κατάσταση που δεν...
Είναι μια δύσκολη κατάσταση.
Έχω προσπαθήσει να το βλέπω ορθολογικά, οπότε δεν έχω προσπαθεί να μην το σκέφτομαι συναισθηματικά ή να μην μπω μέσα σε αυτό. Σίγουρα είναι κάτι στενάχωρο. Ιδανικά δεν θα το ήθελα.
Αλλά επειδή, όπως είπαμε, είμαι άνθρωπος που μου αρέσουν οι προκλήσεις και όλα αυτά, το βλέπω όλο σαν ένα challenge, οπότε... έχω αποβάλει κάθε συναισθήμα πάνω.
[00:29:34] Speaker A: Σε αυτό το κομμάτι.
Δεν το πιστεύω.
Νομίζω ότι από τη συζήτηση που κάναμε, το είπες κιόλας ότι είναι στενόχωρο, να σου πω γιατί. Γιατί όταν ένας άνθρωπος ονειρεύεται να πάει να δημιουργήσει, να αποκατασταθεί, να θέσει τα θεμέλια για τη ζωή του, αν θέλεις και τα οικονομικά που καθορίζουν πολλά στη ζωή μας, και σκέφτεται να γυρίσει για τους ανθρώπους, νομίζω ότι έχεις συναισθήματα, και για ψυχολογικούς λόγους θέλεις να επιστρέψεις, αλλά όταν βγαίνεις έξω και είσαι ένας νέος άνθρωπος και σκέφτεσαι αν θα καταφέρεις να επικοινωνήσεις καλά τις σκέψεις, τα συναισθήματά σου με άλλους ανθρώπους που έχουν ίσως και μια διαφορετική νοοτροπία, γιατί αλλάζευτο και λίγο από τόπο σε τόπο.
Φαντάζομαι και το κομμάτι της κοινωνικής ζωής θα σε απασχολεί. Αυτό που είπες ότι ονειρεύεσαι να έρθεις, να κάνεις εδώ οικογένεια, κρύβει λίγο τέτοιες υπαρξιακές αγωνίες.
Και φαντάζομαι θα ήσουν πολύ πιο χαρούμενος αν εδώ αποφυτούσες και είχες ευκαιρίες και επιλογές, τότε νομίζω θα ήσουν και πιο αισιόδοξος και θα ήταν όλα και πιο εύκολα, Φώτη, δεν είναι. Ξεκάθαρα, ξεκάθαρα, ναι.
Είναι δύσκολα τα πράγματα για τη γενιά σου, σε αυτόν τον τομέα, τον επαγγελματικό, της επαγγελματικής αποκατάστασης. Ναι, απόλυτη κουβέντα που μου.
[00:31:03] Speaker B: Κάνει.
Αν έχεις συγκεκριμένους στόχους, είναι δύσκολο, ναι.
Σε φοβίζει.
Επειδή είμαι σε αυτή τη φάση, σας λέω, που το έχω δει πιο έντονα αυτή η διαδικασία, το έχω.
[00:31:21] Speaker A: Κάνει να μην με φοβίζει.
Ωραία, να μείνουμε εκεί στο ότι οι δυσκολίες να το κάνουμε, να το πιέσουμε, να μην μας φοβίζουν.
Ούτως ή άλλως η ζωή έχει δυσκολίες, αλλά είναι καλό που έχεις, έχετε, όλο το μέλλον μπροστά σας και ότι οι άνθρωποι που έχουν επιγμή και θάρρος, όπως εσύ Φώτη, έχουν και ελπίδες πολλές για το μέλλον.
Εγώ θέλω να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ που ήσουν εδώ σήμερα.
Κάναμε αυτή την ωραία, αφοπλιστική, ειλικρινή συζήτηση.
Δεν ξέρω, θέλεις εσύ να πεις κάτι για το τέλος. Εγώ θα ήθελα να προσθέσω.
[00:32:05] Speaker B: Κάτι, δεν ξέρω τώρα αν είναι κατάλληλη στιγμή, επειδή αναφέρατε δύο φορές το δυσκολίες, θεωρώ ότι σαν σε όλους τους ανθρώπους εν τέλει ο δρόμος που είναι με τις περισσότερες δυσκολίες, εν τέλει στο τέλος, δηλαδή αν καταφέρεις και το πετύχεις, είναι αυτός που θα σου αποφέρει περισσότερα εφόδια και ψυχικά και και επαγγελματικά.
Οπότε θεωρώ σε κάποιον σημείο πρέπει να το δοκιμάζουμε και τέτοιους δύσκολους δρόμους και αν δεν πετύχουμε τα πράγματα πάντα υπάρχει η πόρτα της εξόδου να γυρίσεις πίσω. Δεν είναι κάτι κακό. Απλώς δοκιμάζεις και αν τελικά δεν το καταφέρεις γυρνάς.
Ωραία.
Χαίρομαι που το βλέπεις.
[00:32:46] Speaker A: Έτσι. Αν και έχω μια λύπη.
Θα ήθελα να είχες τις ευκαιρίες σου εδώ.
Σου εύχομαι ότι καλύτερο φωτί πραγματικά.
Εμείς κάπου εδώ θα σας αποχαιρετήσουμε μέχρι την επόμενη εκπομπή που κάποιος άλλος νέος, κάποια άλλη νέα θα έχει κάτι να μας πει και εμείς θα αφήσουμε ανοιχτά τα μικρόφωνα και να τους ακούσουμε.
